به گزارش خبرنگار اجتماعی ایسکانیوز، تجربه دوران کرونا و تجاوزگریهای دشمن در ماههای گذشته، نظام آموزشی ایران را با چالشی بنیادین روبهرو کرد: آیا فناوری میتواند جایگزین تعامل انسانی در کلاس درس شود؟ در حالی که بازگشت به آموزش حضوری اولویت اول بسیاری از سیاستگذاران است، اما گسست میان دنیای دیجیتال و کتابهای درسی همچنان احساس میشود.
از یک سو، عقبماندگیهای تحصیلی حاصل از آموزش مجازی نیازمند برنامههای جبرانی هوشمند است و از سوی دیگر، شکاف دیجیتال در مناطق محروم، عدالت آموزشی را به مخاطره انداخته است.
در این میان، پرسش اساسی این است که آیا وزارت آموزشوپرورش تنها به دنبال بازگشت به روال پیشین است یا در پی تدوین یک راهبرد ترکیبی برای آیندهای است که در آن فناوری، نه به عنوان جایگزین، بلکه به عنوان مکمل آموزش عمل کند؟
در ادامه گفتوگوی ایسکانیوز با رضوان حکیمزاده، معاون آموزش ابتدایی وزارت آموزشوپرورش را بخوانید:
حکیمزاده در پاسخ به اینکه آیا با وجود تجربیات سالهای کرونا و جنگهای اخیر، نظام آموزشی همچنان به جای راهبردهای کیفیتمحور به بخشنامههای دستوری اکتفا میکند، اظهار کرد: به دلیل شرایط خاصی که در سالهای گذشته پیش آمد، وزارت آموزشوپرورش ناچار شد در بازههای زمانی مشخصی آموزش حضوری را تعطیل کرده و یادگیری را در بستر فضای شاد ارائه دهد.
وی با اشاره به تجربیات دوران کرونا و همچنین جنگ دوازدهروزه و جنگ رمضان اضافه کرد: در آن مقطع، فضای مجازی به بستر اصلی آموزش تبدیل شد و معلمان و دبیران با وجود دشواریهای بسیار، تلاش کردند تا روند آموزش متوقف نشود.
او با طرح این نکته که فضای مجازی برای تمامی مقاطع یکسان نیست، بیان کرد: در دوره ابتدایی به دلیل ویژگیهای دوران رشد دانشآموزان و اقتضائات خاص این سن، بستر مجازی ابزاری کارآمد برای ارائه آموزشهای مطلوب و تعاملی نیست.
معاون آموزش ابتدایی وزارت آموزشوپرورش در ادامه افزود: فضای مجازی نمیتواند جایگزین رشد اجتماعی، عاطفی و ابعاد تربیتی دانشآموزان شود و این مسئله تنها محدود به کشور ما نیست، بلکه پژوهشهای بینالمللی نیز بر همین حقیقت تأکید دارند.
حکیمزاده در واکنش به پرسشی درباره نحوه جبران ضعفهای تحصیلی، گفت: بسیاری از کشورهای …
