منصور بیجار اظهار کرد: آب، زیربنای حیات، توسعه و پایداری در منطقه سیستان است و تأمین آن تنها به حوزه آب شرب محدود نمیشود؛ بلکه استمرار فعالیتهای کشاورزی، گلخانهای، صنعتی، حفظ تالاب هامون، پایداری محیط زیست و تأمین معیشت هزاران خانوار به میزان دسترسی به منابع آبی وابسته است. از این رو مدیریت منابع موجود با حساسیت و برنامهریزی دقیق در دستور کار قرار دارد.
وی با اشاره به آثار بهرهبرداری از بند کمالخان در افغانستان افزود: پس از راهاندازی این بند، روند طبیعی جریان آب رودخانه هیرمند دستخوش تغییر شده و میزان آب ورودی به منطقه سیستان کاهش یافته است؛ موضوعی که مدیریت منابع آبی و تأمین نیازهای مختلف منطقه را با چالشهای جدیتری مواجه کرده و ضرورت پیگیری مستمر حقابه ایران را دوچندان ساخته است.
استاندار سیستان و بلوچستان با بیان اینکه کشور افغانستان از ظرفیت قابل توجهی برای ذخیره و مدیریت منابع آب برخوردار است، تصریح کرد: دستیابی ایران به سهم قانونی خود از آب هیرمند تنها از طریق اجرای کامل معاهده هیرمند، پایبندی طرفین به تعهدات و استمرار همکاریهای مشترک امکانپذیر خواهد بود.
وی با اشاره به نحوه مدیریت منابع آبی در سال جاری گفت: با همراهی مردم، همکاری مسئولان محلی و مشارکت دستگاههای ملی از جمله وزارت نیرو و وزارت امور خارجه، آب رهاسازیشده در رودخانه هیرمند به گونهای مدیریت شد که ضمن تأمین نیازهای اساسی منطقه، رضایت نسبی مردم نیز حفظ شود، اما تداوم این وضعیت در سالهای آینده به میزان تأمین حقابه و شرایط منابع آبی وابسته خواهد بود.
بیجار تأمین آب شرب پایدار را مهمترین اولویت استان عنوان کرد و افزود: پایداری سکونت و جلوگیری از مهاجرت جمعیت در منطقه سیستان، در گرو تأمین مطمئن آب آشامیدنی است و پس از آن نیز باید نیازهای بخشهای کشاورزی، گلخانهای، صنعتی، تولیدی و محیط زیست با برنامهریزی مناسب مورد توجه قرار گیرد.
وی همچنین با تأکید بر لزوم انسجام مدیریتی در پیگیری حقابه هیرمند اظهار داشت: این مطالبه ملی نباید بهصورت پراکنده و جزیرهای دنبال شود، بلکه لازم است با تعیین یک متولی واحد و ایجاد هماهنگی کامل میان تمامی دستگاههای مسئول، روند پیگیری حقوق آبی ایران با انسجام، سرعت و اثربخشی بیشتری انجام شود.
استاندار سیستان و بلوچستان درباره برخی ادعاهای مطرحشده پیرامون وجود موانع در محل ورود آب به ایران نیز گفت: بازدیدهای میدانی و بررسیهای کارشناسی انجامشده در محدوده مرزی نشان میدهد هیچ مانع فیزیکی برای ورود آب در این نقطه وجود ندارد و نتایج بررسیها این موضوع را تأیید میکند.
وی در ادامه با اشاره به معاهده سال ۱۳۵۱ هیرمند خاطرنشان کرد: اجرای دقیق مفاد این توافقنامه، رعایت تعهدات از سوی طرفین و دستیابی به تفسیر مشترک از مفاد آن، لازمه استیفای کامل حقوق قانونی جمهوری اسلامی ایران است و باید با جدیت از مسیرهای حقوقی، فنی و دیپلماتیک دنبال شود.
بیجار در پایان تأکید کرد: اختلاف برداشتها درباره برخی مفاد معاهده و نحوه محاسبه شرایط هیدرولوژیکی، از جمله عواملی است که طی سالهای اخیر بر روند تأمین حقابه ایران اثرگذار بوده است؛ از این رو استمرار رایزنیهای دیپلماتیک، تقویت همکاریهای کارشناسی و اتخاذ رویکردی واحد در سطح ملی، ضرورتی انکارناپذیر برای صیانت از حقوق آبی کشور و تأمین آینده پایدار منطقه سیستان به شمار میرود.
خبرنگار: عبدالقادر پاداش
انتهای پیام/
