احمد بخشایش اردستانی، عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس، در گفتگو با خبرنگار سیاسی ایسکانیوز در مورد جزئیات کنوانسیون دریای خزر و مسائل استراتژیک کشور، اظهار داشت: ما دو قرارداد در سال ۱۹۲۱ و ۱۹۴۱ داریم که بیان میکند دریای مازندران یا همان دریای خزر، مشترک بین ایران و شوروی است. وی افزود در سال ۱۹۹۱ شوروی مضمحل شد و ۱۵ ایالت به وجود آمد که از این میان ۴ کشور با ایران ساحل دارند که عبارتند از روسیه، قزاقستان، ترکمنستان و آذربایجان.
وی افزود: در قبل از انقلاب، اگر خط ساحل را در نظر بگیریم، از حسینقلیخان در غرب تا آستاراخان در شرق، حدود ۷ تا ۱۱ درصد (یا دقیقتر ۷.۹ درصد) میشد و شاه ایران بیشتر از این میزان استفاده نمیکرد. وی افزود پس از فروپاشی شوروی، این پنج کشور نشستند تا بستر و سطح آب را تقسیم کنند و به کنوانسیون «اکتاو» در یکی از شهرهای قزاقستان رسیدند تا دریا را بر مبنای ساحل تقسیم کنند، اما درصد خاصی تعیین نکردند و بیشتر به بستر دریا اهمیت دادند.
بخشایش با بیان اینکه حدود ۴۹ درصد دریا سهم و مرتبط به روسیه و قزاقستان است تصریح کرد: اگر این ۴۹ درصد را از ۱۰۰ درصد کم کنیم، ۵۱ درصد باقی میماند که بر تقسیم بر سه کشور ایران، آذربایجان و ترکمنستان شود، به هر کدام حدود ۱۷ درصد میرسد. وی اشاره کرد که در دولت آقای روحانی و وزارت خارجه آقای ظریف، تصویب این کار انجام شد تا در قالب لایحه به مجلس بیاید، اما مجلس احتمالاً مخالفت کند.
عضو کمیسیون امنیت با تأکید بر اینکه خط ساحلی ایران بین ۷ تا ۱۱ درصد است اظهار داشت: اگر بخواهیم ۱۷ درصد بگیریم، وارد محدوده آذربایجان و ترکمنستان میشویم. ساحل آذربایجان حدود ۱۰ درصد و ترکمنستان حدود ۲۲ تا ۲۳ درصد است. وی تأکید کرد که اگر ما این را قبول و تصویب کنیم، خوش به حال آذربایجان است چون آنها میخواهند شرکتهای هلندی، انگلیسی و آمریکایی را برای استخراج نفت در مناطق کمعمق بیاورند.
وی افزود: ما به دلیل داشتن خشکیهای نفتی زیاد، فعلاً عجلهای برای دریا نداریم چون عمق دریا طرف ما حدود هزار متر است و دستگاههای خاصی میخواهد که ما فعلاً نداریم.
اگر این تصویب شود، شرکتهای خارجی در سهم ترکمنستان و آذربایجان لوله نفتی میکشنند و میتوانند سهم نفت زیر آب ایران را هم …
