در شرایطی که تحولات منطقهای، معادلات امنیتی خاورمیانه را با تغییرات جدی مواجه کرده و مسئله تنگه هرمز بیش از گذشته در کانون توجهات بینالمللی قرار گرفته است، بازتعریف شیوه تعامل و مذاکره ایران با طرفهای منطقهای و فرامنطقهای اهمیتی دوچندان یافته است. در چنین شرایطی، پرسش اساسی این است که ایران چگونه میتواند بدون قرار گرفتن در موضع انفعال، از ظرفیتهای ژئوپلیتیکی و موقعیت راهبردی خود برای افزایش قدرت چانهزنی و تأمین منافع ملی استفاده کند؟ از این منظر، نقش عمان و جایگاه تنگه هرمز میتواند در ترسیم مسیر جدیدی برای تعاملات دیپلماتیک ایران مورد توجه قرار گیرد.
حتی در صورت پذیرش مذاکره با آمریکا بهعنوان یک گزینه دیپلماتیک، لازم است الگوی مذاکره تهران-واشنگتن مورد بازنگری قرار گیرد؛ بااینحال، از نظر نگارنده، شرایط کنونی برای بازگشت به مذاکرات مستقیم مساعد نیست. اگر بهانه دولتهای معاند و کشورهای وابسته پیش از این موضوع هستهای بود، اینک ایران فرصت دارد با تغییر الگوی مذاکرات، از تنگه هرمز بهعنوان محور اصلی گفتوگوی طرفین استفاده کند. …
