به گزارش خبرنگار گروه دانشگاه ایسکانیوز، دانشگاههای آینده باید از آموزش صرف عبور کرده و به سمت حل مسائل جامعه، آموزشهای میانرشتهای و ارتباط مؤثر با صنعت حرکت کنند؛ مسیری که به گفته محمد توکلی، محقق ایرانی در استرالیا، با ورود هوش مصنوعی شکل تازهای نیز خواهد گرفت.
دانشگاه آینده دیگر نمیتواند صرفاً محل تولید مقاله و تربیت نیروی انسانی برای ادامه تحصیل یا ورود به بازار کار باشد؛ بلکه باید به نهادی مسئلهمحور تبدیل شود که آموزش، پژوهش، صنعت و نیازهای جامعه را به یکدیگر پیوند میدهد. محمد توکلی، دکتری تخصصی مهندسی شیمی و بیومولکولی از دانشگاه ملی سنگاپور و فلوشیپ تخصصی نانوبیوتکنولوژی از دانشگاه مککواری استرالیا و همچنین مدیرعامل و موسس شرکت OncoRevive، معتقد است دانشگاههای آینده باید در کنار حرکت به سمت آموزشهای میانرشتهای و ارتباط واقعی با بخش خصوصی، نظام ارزیابی استادان و دانشجویان را نیز از معیارهای صرفاً کمی مانند تعداد مقالات فاصله دهند.
او همچنین با اشاره به گسترش هوش مصنوعی تأکید میکند که این فناوری جایگزین استادان نخواهد شد، بلکه با برعهده گرفتن آموزشهای مقدماتی و کارهای تکراری، نقش استاد را به سمت آموزش مسائل پیچیدهتر، هدایت فکری و حل مسئله سوق خواهد داد.
در ادامه مصاحبه ما را با این محقق میخوانید: با توجه به اینکه چشمانداز مورد نظر این گفتوگو، افق ۲۰۵۰ را دنبال میکند، از نگاه شما دانشگاههای کشور باید چه مأموریتها، ظرفیتها و اصلاحات ساختاری باید در دستور کار دانشگاهها قرار بگیرد؟
به نظرم سه محور کلی میتواند در دستور کار دانشگاهها قرار بگیرد که هرکدام را میتوان بهصورت جداگانه مورد بحث قرار داد.
محور اول، کارآفرینی و حل مسئله است. دانشگاه، بهویژه در مقطع کارشناسی که قرار است دانشجویان با مبانی رشته خود آشنا شوند، در مقطع کارشناسی ارشد که نیروی متخصص و تکنسین تربیت میکند و در مقطع دکتری که وظیفه تربیت پژوهشگر را برعهده دارد، باید به جای پرداختن صرف به مسائل کلی و عمومی هر رشته، با نگاهی نوآورانه به موضوعات علمی بپردازد و بررسی کند چه پژوهشهایی میتوانند به فناوری تبدیل شوند یا مستقیماً با چالشها و مشکلات صنعت در هر کشور ارتباط داشته باشند.
در ایران نیز مجموعهای از مسائل و …
