به گزارش خبرنگار بینالملل ایسکانیوز، بسته ماندن تنگه هرمز به دلیل ماجراجوییهای آمریکا موجب شده که این مسئله همچنان یکی از مهمترین چالشهای جهانی باقی بماند و تهران و مسقط مدتهاست که رایزنیهایی را برای بررسی سازوکار بازگشایی این آبراه راهبردی آغاز کردهاند. اهمیت این مذاکرات از آن جهت دوچندان است که بسته شدن تنگه هرمز نه در نتیجه یک تصمیم عادی تجاری، بلکه در پی تهدیدات و جنگافروزی آمریکا و تشدید رویارویی نظامی در منطقه رخ داد. ایران پیش از این نیز پس از تفاهمنامه اسلامآباد و با هدف کاهش تنش، امکان تردد در تنگه را فراهم کرده بود، اما نقض تعهدات و حمله مجدد آمریکا به جنوب ایران موجب شد تهران بار دیگر کنترل تردد در این آبراه را در دستور کار امنیتی خود قرار دهد. بیشتر بخوانید: ابعاد پیمان مکه توسط وزارت خارجه مورد بررسی قرار گیرد/ پرهیز از موضعگیری شتابزده در قبال اتحاد کشورهای اسلامی
اکنون گفتوگوهای تهران و مسقط در شرایطی دنبال میشود که رسیدن به یک توافق پایدار، علاوه بر اراده ایران و عمان، به نحوه رفتار سایر بازیگران نیز وابسته است. یکی از مهمترین پرسشها این است که آیا آمریکا و متحدانش در صورت دستیابی تهران و مسقط به یک سازوکار مشخص برای بازگشایی تنگه هرمز، به تعهدات خود پایبند خواهند ماند یا تجربه نقض تفاهمنامههای پیشین دوباره تکرار خواهد شد. از همین رو، ایجاد سازوکارهای روشن برای تضمین اجرای توافق، نحوه نظارت بر تردد کشتیها و مهمتر از همه، جلوگیری از هرگونه اقدام نظامی جدید علیه ایران، از جمله موانعی است که میتواند بر روند مذاکرات اثر بگذارد.
با وجود این پیچیدگیها، نقش عمان به عنوان یکی از کانالهای مهم ارتباطی میان ایران و غرب همچنان اهمیت ویژهای دارد و تحولات اخیر نیز لزوما به معنای پایان روابط دوستانه و تاریخی تهران و مسقط نیست. دو کشور طی سالهای گذشته در مسائل منطقهای و امنیتی همکاری و رایزنیهای مستمری داشتهاند و همین سابقه میتواند زمینهای برای مدیریت اختلافات جدید فراهم کند. پرسش اصلی اکنون این است که آیا عمان خواهد توانست میان ملاحظات امنیتی ایران، منافع کشورهای منطقه و خواستههای آمریکا تعادل ایجاد کند و زمینه توافقی را فراهم آورد که برخلاف تجربه تفاهمنامه اسلامآباد، با نقض عهد و اقدام نظامی مجدد …
