به گزارش ایسکانیوز؛ جابجایی هوا به طرز مضحکی دشوار است، شما هوا را هل نمیدهید، بلکه به تعداد عظیمی از مولکولها شتاب میدهید و اصطکاک، تلاطم، نشتی و در نهایت تلفات ترمودینامیکی بایستی مدیریت شود. اطلاعات بیشتر
شاید تنها پیشرفت تازه در طول قرنها، استفاده از پیشرانههای الکتروآیرودینامیکی است که از ولتاژ بالا برای ایجاد باد یونی استفاده میکند تا هواپیما را بدون هیچ قطعهی متحرکی به حرکت درمیآورد. چرا جهان هنوز راه بهتری برای جابجایی هوا پیدا نکرده است؟
تلاش برای جابجایی کارآمدتر هوا، در حرکت هواپیما ، خنک کردن کامپیوتر و دیتاسنتر ، راهاندازی پنکه، فشردهسازی کمپرسور اسکرو یا جابجایی حجم زیاد با کمپرسور گریز از مرکز داستان نبردی بیپایان با محدودیتهای فیزیکی و عملی است. پیشرفتها هیجانانگیز ولی عقیم میمانند و سیستمهای دنیای واقعی از قوانین بنیادین دینامیک سیالات هم پیچیدهتر است. از قواعد فیزیک نمیتوان فرار کرد؛ فعلا
جابجایی هوا مسئلهای فیزیکی و غیرشیمیایی است و چارچوبهای فیزیکی بیش از یک قرن است که در برابر راهحلهای جدید مقاومت کرده است. پیچیدگی جریال سیال: جریان آرام، جریان آشفته و معادلات پیچیدهی نویه استوکس از مقدمات یادگیری مکانیکی سیالات در دانشگاه است. معادلات توصیف حرکت هوا در سرعتهای بالا بسیار دشوار و حلناشدنی هستند. در مبحث جریان آشفته با پدیدهای به نام لایههای مرزی مواجهیم، لایههای نازکی از هوای مرده که به سطوح چسبیده و مانند پتویی عایق عمل میکند. لایهی مرزی بازدهی مبدلهای حرارتی و کولرها را به شدت کاهش میدهد . این لایهی نازک برای هواپیما هم نیروی درگ یا پسا خلق میکند. نیروی درگ (Drag) نیرویی مقاوم در فیزیک و مکانیک سیالات است که در خلاف جهت حرکت یک جسم درون مایع یا گاز به آن وارد میشود و در برابر حرکت جسم مقاومت میکند.
رویای eVTOL یا پرندههای برقی عمودپرواز برای جابجایی مسافران شهری و پیشرانههای الکتروآیرودینامیک یا EAD از جمله پیشرفتهای این حوزه هستند.
پیشرانههای الکتروآیرودینامیکی از ولتاژ بالا برای ایجاد باد یونی استفاده میکند که هواپیما را بدون هیچ قطعهی متحرکی به حرکت درمیآورد. EAD در برخی فشارهای اتمسفر پیشرانهای بهتر از ملخهای معمولی …
