به گزارش خبرنگار استانی ایسکانیوز از اصفهان، در بررسی حملات سایبری باید میان حملاتی که با هدف استخراج اطلاعات انجام میشوند و حملاتی که هدف اصلی آنها ایجاد اختلال و آسیب به زیرساختهاست، تفاوت قائل شد. هک دیتاسنترها با هدف استخراج اطلاعات، لزوماً به اختلال گسترده در خدمات بانکی و بروز مشکلات فنی منجر نمیشود. در مقابل، حملات سایبری با هدف خرابکاری یا آسیبزدن به زیرساختها، معمولاً با اختلال در سرویسها و مشکلات فنی همراه هستند. بانکهای ملی، صادرات، تجارت و توسعه صادرات از زیرساختهای مشترکی استفاده میکردند که توسط شرکت خدمات انفورماتیک ارائه شده است. بنابراین، هدف قرار دادن این زیرساخت مشترک میتوانست باعث شود خدمات هر چهار بانک بهصورت همزمان با اختلال مواجه شود.
یکی از روشهایی که میتواند باعث اختلال در سامانههای بانکی شود، حملات DDoS است. در این نوع حمله، حجم بسیار زیادی از درخواستها به سمت سامانههایی مانند همراهبانک، اینترنتبانک و سایر سرویسهای آنلاین ارسال میشود. افزایش شدید ترافیک میتواند ظرفیت سرورها و تجهیزات شبکه را تحت فشار قرار دهد و در نتیجه، سامانه بانکی کند یا بهطور موقت از دسترس خارج شود. هدف اصلی حملات DDoS معمولاً سرقت مستقیم پول مشتریان نیست، بلکه ایجاد اختلال در فعالیت سامانههای بانکی است.
در صورتی که مهاجمان به حسابهای مشتریان دسترسی پیدا کنند و اقدام به برداشت وجه کنند، بانک یا شرکت ارائهدهنده زیرساخت میتواند با قطع ارتباط سرورها یا غیرفعال کردن موقت سامانههای آسیبدیده، از ادامه برداشتها جلوگیری کند. در چنین شرایطی، معمولاً تنها بخش محدودی از مشتریان ممکن است با مشکل مواجه شوند.
اگر هدف مهاجمان، استخراج اطلاعات مشتریان باشد، شرایط متفاوت خواهد بود. برای نمونه، در سال ۱۴۰۴ و در جریان جنگ ۱۲روزه، حمله سایبری به بانک سپه نگرانیهایی درباره دسترسی مهاجمان به اطلاعات ایجاد کرد. در چنین حملاتی ممکن است مهاجمان اطلاعات را با سرعت زیادی استخراج کنند و شناسایی نفوذ توسط تیمهای فنی با تأخیر انجام شود. بااینحال، دسترسی به اطلاعات حساس بانکی، از جمله رمزهای بانکی، فرایندی پیچیده است. اطلاعات مشتریان معمولاً در یک پایگاه داده واحد نگهداری نمیشود و دسترسی همزمان به تمام پایگاههای داده و سامانههای …
