به گزارش خبرنگار استانی ایسکانیوز از همدان؛ غرقشدگی در کودکان حادثهای خاموش، سریع و در بسیاری از موارد قابل پیشگیری است که ممکن است تنها در چند دقیقه و بدون ایجاد سر و صدای قابل توجه رخ دهد؛ موضوعی که ضرورت مراقبت دائمی از کودکان در نزدیکی وان، حوض، استخر، مخازن آب، رودخانهها و دیگر محیطهای آبی را دوچندان میکند.
مریم علیحسینی، کارشناس کودکان مرکز بهداشت ملایر، با اشاره به حادثه دلخراش غرقشدگی یک کودک ۳۴ ماهه در این شهرستان اظهار کرد: وقوع این حادثه بار دیگر اهمیت آگاهیبخشی درباره خطرات محیطهای آبی و رعایت اصول ایمنی برای کودکان را یادآوری کرد.
وی افزود: کودکان بهویژه در سنین زیر پنج سال، به دلیل کنجکاوی، تحرک بالا و نداشتن درک کافی از خطر، بیش از سایر گروههای سنی در معرض غرقشدگی قرار دارند. کودک ممکن است بدون آگاهی از پیامدهای ورود به آب یا نزدیکشدن به مخزن، در مدت کوتاهی خود را در موقعیتی خطرناک قرار دهد.
علیحسینی با اشاره به محلهای پرخطر گفت: این حوادث در روستاها و شهرهای کوچک که حوض، استخر کشاورزی و مخازن آب در حیاط منازل یا نزدیکی محل زندگی وجود دارد، بیشتر دیده میشود، اما محیطهای شهری نیز از خطر غرقشدگی کودکان مصون نیستند.
وی تصریح کرد: وان حمام، استخرهای بادی، سطل و تشت آب، جویها، کانالهای آب، چاههای بدون حفاظ و حتی ظروفی که چند سانتیمتر آب در آنها جمع شده، میتوانند برای کودکان نوپا خطرآفرین باشند.
این کارشناس کودکان یکی از باورهای نادرست درباره غرقشدگی را همراهبودن همیشگی آن با فریاد و دستوپا زدن دانست و گفت: در بیشتر موارد، غرقشدگی کاملاً بیصدا رخ میدهد و کودک توانایی درخواست کمک یا ایجاد سروصدای قابل توجه را ندارد.
وی ادامه داد: اگر مراقب کودک توجه خود را برای چند دقیقه از او بردارد، ممکن است تا زمان بروز شرایط بحرانی متوجه حادثه نشود. به همین دلیل، صرف حضور یک بزرگسال در محیط کافی نیست و نظارت باید مستقیم، مستمر و بدون حواسپرتی باشد.
علیحسینی باور اشتباه دیگر را محدوددانستن خطر به آبهای عمیق عنوان کرد و افزود: برای غرقشدن یک کودک نوپا، تنها پنج تا ۱۰ سانتیمتر آب نیز کافی است. قرارگرفتن صورت کودک در آب میتواند راه تنفس او را مسدود کند، در حالی که توان جسمی …
