به گزارش گروه فرهنگ و هنر ایسکانیوز، صنعت اسباببازی در بسیاری از کشورها فقط یک حوزه سرگرمی نیست؛ یک بازار جدی، پردرآمد و حتی اثرگذار بر فرهنگ و سبک زندگی است. چین نمونه روشن این ماجراست. این کشور با زنجیره عظیم تولید، طراحی، بستهبندی و صادرات، سالهاست بخش بزرگی از بازار جهانی اسباببازی را در اختیار دارد و به یکی از قدرتهای اصلی این صنعت بدل شده است. اما پرسش درباره ایران این است که آیا ما نیز به اندازه اهمیت این صنعت، برای آن برنامهریزی کردهایم؟ و مهمتر از آن، صنعت اسباببازی ایران امروز در چه نقطهای ایستاده است؟
بازار اسباببازی ایران، بازاری کماهمیت یا حاشیهای نیست. گردش مالی این صنعت در ایران حدود ۳۰۰ تا ۳۵۰ میلیون دلار برآورد شده است که سهم تولید داخل از ۱۰۰ میلیون دلار سخن میگوید؛ عددی که اگر مبنای مقایسه قرار گیرد، نشان میدهد تولید داخل هنوز همه بازار را در اختیار نگرفته، اما بهوضوح از یک ظرفیت قابلتوجه برخوردار است. مدیرعامل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در سال ۱۴۰۴ طی خبری اعلام کرده بود که ۴۰ درصد بازار اسباببازی کشور در دست تولید داخلی است. این عدد یک نکته را روشن میسازند که ایران در صنعت اسباببازی وارد مرحلهای شده که دیگر نمیتوان آن را صرفاً مصرفکننده دانست، اما هنوز تا تبدیل شدن به یک بازیگر مسلط فاصله دارد.
از سویی، واردات همچنان بخش مهمی از این بازار را تشکیل میدهد. دادههای آماری نشان میدهد ایران در سال ۲۰۱۸ حدود ۲۸.۴ میلیون دلار اسباببازی وارد کرده است. در همان دادهها، چین با حدود ۲۴.۳ میلیون دلار بزرگترین مبدأ واردات بوده و نزدیک به ۸۵ درصد واردات این گروه کالایی را به خود اختصاص داده است. این رقم، هرچند مربوط به ۲۰۱۸ است و بهتنهایی تصویر امروز را کامل نمیکند، اما نشان میدهد وابستگی ایران به واردات اسباببازی، بهخصوص از چین، سابقهدار و معنادار بوده است. به بیان سادهتر، بازار ایران سالهاست به محصول خارجی عادت کرده و رقابت با آن، تنها با تولید انبوه ممکن نیست؛ کیفیت، طراحی و اعتماد مصرفکننده نیز تعیینکنندهاند.
اما صنعت اسباببازی ایران فقط در سطح عدد و آمار خلاصه نمیشود. تعداد واحدهای تولیدی فعال در این حوزه افزایش یافته است. بیش از ۶۰۰ واحد تولیدی در این صنعت فعالاند …
