تحقیق میدانی که نشریه «فایننشال تایمز» با همکاری خبرگزاری «لایتهاوس ریپورتس» انجام داد، ویرانگری گسترده و برنامهریزی شده رژیم صهیونیستی در جنوب لبنانِ را نشان می دهد که دهها هزار خانه، مدرسه، زمین کشاورزی و جنگل را در بر میگیرد.
تحلیل تصاویر ماهوارهای، منابع باز و تصاویر مستند نشان میدهد که بیشتر آسیبها پس از آن رخ داده که نیروهای اشغالگر صهیونیستی در اواسط آوریل کنترل روستاهای خالی از سکنه را به دست گرفتند.
سیاست رژیم صهیونیستی در جنوب لبنان، مساحتهای وسیعی را غیرقابل سکونت کرده و زیرساختهای ضروری زندگی مدنی از شبکه آب و انرژی گرفته تا مراقبتهای پزشکی را نابود کرده است. سازمانهای حقوق بشری و کارشناسان حقوقی، این سیاست صهیونیستی را برای جلوگیری از بازگشت ساکنان به منطقه می دانند.
کریستین بیکرلی، معاون مدیر سازمان عفو بینالملل (امنستی) گفت که این یک حمله گسترده، طولانیمدت و سازمانیافته به مردم جنوب لبنان است؛ و اگر همهچیز با خاک یکسان شود، عملاً زمینهای بایرِ غیرقابل سکونتی ایجاد میشود و بازگشت مردم به جنوب لبنان را بسیار دشوار میسازد.
این روزنامه میافزاید جنوب لبنان حتی پیش از ظهور حزبالله نیز همواره بار سنگین بمباران و اشغالگری صهیونیست ها را متحمل بوده است. هفتهها پس از آغاز آخرین جنگ، «یسرائیل کاتس» وزیر جنگ رژیم صهیونیستی از اجرای الگوی رفح و بیت حانون یعنی تخریب گسترده شهرها توسط ارتش صهیونیستی در جنوب لبنان خبر داد و گفت: تمام خانههای روستاهای لبنانی نزدیک مرز نابود خواهند شد.
کاتس اذعان کرده که این تهدید خود را عملی کرده و همه ساختمانهای ۲۴ روستای لبنانی با صدها سال قدمت را نابود کرده است. وی به تخریبِ حدود ۲۰ هزار خانه مباهات کرد و این ویرانی در حالی رخ میدهد که تل آویو مدعی است در تلاش برای فروپاشاندن زیرساخت های حزبالله در جنوب است.
بیشتر ویرانیهایی که «فایننشال تایمز» و «لایتهاوس» مستند کردهاند، پس از آتشبس اولیه میان تلآویو و بیروت در ۱۷ آوریل رخ داده است. اگرچه آتشبس دوام نیاورد و برخی درگیریها حتی پس از آتشبس نهایی در ژوئن ادامه یافت، نیروهای صهیونیست که کنترل منطقه را به دست گرفته بودند، بمباران با بمبهای الکترومغناطیسی، انفجارهای کنترل از راه دور، بولدوزرها و استفاده از فسفر سفید را ادامه دادند.
این روزنامه میافزاید که اشغالگری رژیم صهیونیستی در جنوب لبنان عمیقاً تثبیت شده و منطقه تحت کنترل آن با به اصطلاح «خط زرد» مشخص میشود که حدود ۶ درصد از خاک لبنان را پوشش میدهد و حدود ۱۰ کیلومتر از مرز غیررسمی به سمت خشکی امتداد دارد.
در جریان بازدیدی که خبرنگار فایننشال تایمز در اواخر آوریل در منطقه داشت، روستاهای کاملی را مشاهده کرد که جز اندکی ساختمان از آنها باقی نمانده بود: بازارهای تاریخی، میدانها و کوچههای پرپیچوخم به دریایی از بتن تبدیل شده بودند. صدای انفجارها نیز که ظاهراً ناشی از عملیات تخریب ساختمانها بود، در تمام روز ادامه داشت.
طبق گزارش «شورای ملی پژوهشهای علمی»، نهاد پژوهشی عمومی لبنان، ۶۲ روستا و مزرعه در محدوده خط زرد قرار دارند و حدود ۲۷۰ هزار نفر از بازگشت به آنها منع شدهاند.
