وی افزود: مجموعهای از روشها شامل ابزارهای اقتصادی، سیاسی، میدانی، اجتماعی و دیپلماتیک باید بهصورت همزمان به کار گرفته شود. نمونه آن میتوان به تنگه هرمز اشاره کرد که در تنگه هرمز آورده میدانی داشتیم و سپس دستاورد دیپلماتیک کسب کردیم، دوباره به میدان بازگشتیم و همچنان نیز با عمان در حال مذاکره هستیم. اگر حقوق کشور تثبیت شود، ممکن است تصمیمات دیگری نیز اتخاذ شود.
آجورلو تصریح کرد: هر کسی میان میدان و مذاکره تفکیک قائل شود اشتباه کرده است و به نظر من فلسفه سیاسی حاکم بر تیم مذاکرهکننده را درک نکرده است.
وی همچنین با رد دوقطبی «جنگطلب» و «صلحطلب» اظهار داشت: قبول ندارم که عدهای طرفدار صلح و عدهای طرفدار جنگ هستند. غالب نیروهای سیاسی و افکار عمومی، طرفدار عزت، قدرت و رفع شر از ایران هستند. ممکن است یک نفر بگوید دو ماه دیگر مذاکره کنیم و دیگری بگوید مذاکره نکنیم، اما چسباندن این برچسبها همان چیزی است که دشمن میخواهد.
این کارشناس مسائل سیاسی ادامه داد: خوارج سازی نکنیم نباید یکدیگر را «جنگطلب»، «ذلتطلب» یا «سازشطلب» خطاب کنیم. این بازی، سرانجامی برای ما ندارد و حاصل جمع آن صفر است.
وی با اشاره به پیام اخیر رهبر معظم انقلاب گفت: پیام ایشان نیز دقیقاً همین بود که کسانی که در صحنه مشغول فعالیت هستند، درباره یکدیگر ظلم نکنند و وحدت را بر هم نزنند. حتی اختلافات موجه نیز نباید بیش از حد برجسته شود.
آجورلو خاطرنشان کرد: پلتفرم وحدت اجتماعی، سرمایه ارزشمند کشور است و نباید آن را تخریب کنیم. هر جا این سرمایه آسیب ببیند، در واقع خودمان را تضعیف کردهایم؛ گویی توان موشکی یا پدافندی کشور تضعیف شده است.
وی در پایان گفت: بنابراین باید بپذیریم که همه، با وجود اختلاف سلیقه، دغدغه منافع کشور را دارند و نباید خود را صاحب حق مطلق دانسته و به طرف مقابل برچسب بزنیم؛ چرا که در این صورت، طرف مقابل نیز همین مسیر را در پیش خواهد گرفت و در نهایت این سرمایه اجتماعی آسیب خواهد دید.
