به گزارش مشرق ، کانال تلگرامی «نهانخانه»، در پستی، یک توصیف تحلیلی از طرحهای احتمالی موساد و سیا در ادامه درگیریها برای تضعیف هرچه بیشتر توان آفندی جمهوری اسلامی ایران، ارایه داده است. این مطلب از منظر تحلیل اقدامات دشمن، واجد نکات قابلتاملی است.
این کانال نوشت:
بایستی در نظر داشت که پدافند قدرتمند سنتکام در خاورمیانه، در واقع نه صرفا یک سامانه آمریکاییِ ایزوله بلکه در اصل سیستمی متکی بر یک «ائتلاف اطلاعاتی-امنیتی یکپارچه» با همراهی سرویسهایی اطلاعاتی از جمله موساد است. از اینرو اقدامات متقابلی که دشمن نیز برای خنثیسازی توان آفندی ایران به کار خواهد بست لااقل در دو لایه قابل تعریف و بررسی خواهدبود:
الف) اقدامات سنتکام:
عملیات آفندی پیشدستانه (Left-of-Launch Operations): که تمرکز اصلی دشمن بر کشف و انهدام لانچرهای متحرک (TELs)، زاغهها و شبکههای C2 موشکی پیش از آغاز موج شلیکها از طریق شناسایی ماهوارهای و حملات هوایی/پهپادی خواهد بود.
جنگال سنگین و اخلال در همزمانی (Desynchronization): یعنی استفاده گسترده از جنگ الکترونیک برای قطع ارتباط شبکهای میان یگانهای پرتاب، تا شلیک متراکم و همزمان، دچار کندی یا ناهماهنگی زمانی شده تا امکان جذب موجی پرتابهها توسط پدافند فراهم گردد. ضمنا بایستی توجه داشت که در جنگال سنگین، تکنیکهای Spoofing پیشرفته سنتکام میتواند خطای شعاعی (CEP) را در فاز نهایی افزایش دهد.(البته میزان اثرش متفاوت است و قابل تعمیم به همه موشکها هم نیست)
ارتقای پدافند فعال و تاکتیکهای جابهجایی: استفاده از تاکتیک خاموش/روشن شدن رادارها (Blink Tactics)، انحرافهای الکترونیکی، و تکیه بر سامانههای دفاع نقطهای برد کوتاه (C-RAM/SHORAD) جهت کاهش نرخ آسیبپذیری موضعی.
ایجاد محدودیتهای لجستیکی : یعنی ضربه به چرخه بارگیری مجدد و آسیب به لانچرها پس از شلیک موج اول، که نرخ تداوم شلیکهای متراکم در موجهای بعدی را با محدودیتهایی مواجه خواهد کرد.
ب) اقدامات سرویسهای اطلاعاتی —با تمرکز بر موساد— :
عملیات کشف و نشانهگذاری (Real-Time Targeting): یعنی بهرهگیری از تصاویر ماهواره ای، پهپادها و شبکههای نفوذ انسانی (HUMINT) در مجاورت سایتهای موشکی و شبکه لجستیک، جهت شناسایی زندهٔ موقعیت لانچرهای متحرک (TELs)، زاغههای زیرزمینی و گرا دادن لحظهای برای انهدام پیش از شلیک (Left-of-Launch).
ترور کادرهای تخصصی: که به جهت کند کردن چرخه تصمیمگیری و آسیب به توان عملیاتی ایران، و به وسیله ترور و هدف قرار دادن مستقیم متخصصان کلیدی در حوزههای هدایت، ناوبری و سوخترسانی و فرماندهان میدانی یگانهای موشکی صورت خواهد گرفت. (اقدامی که البته شامل اپراتورهای سامانه های پدافند نیز شده و خواهدشد که اگر فرصت شود توضیحاتی خواهم داد)
جنگ سایبری و اخلال در شبکه فرماندهی و کنترل: اجرای عملیات سایبری برای نفوذ به سامانههای ارتباطی یکپارچه، اخلال در نرمافزارهای محاسبات پروازی یا ایجاد تاخیر زمانبندیشده در فرامین شلیک؛ امری که هدف اصلی ایران یعنی «شلیک متراکم و همزمان» را دچار ناهمزمانی میسازد.
صدمه به زنجیره تامین: نفوذ در شبکههای واسطه خرید تجهیزات حساس (مانند سنسورهای هدایت نهایی و...) جهت دستکاری، ایجاد نقص فنی و... (چیزی شبیه به کیس پیجرها در لبنان)
