به گزارش مشرق، برنامه پنجساله دولت ارمنستان که بر مبنای ایدئولوژی «ارمنستان واقعی» نیکول پاشینیان، نخستوزیر این کشور تدوین شده و نویدبخش آغاز «جمهوری چهارم» است، در مقایسه با وعدههای پس از انتخابات سال ۲۰۲۱، در بسیاری از مسائل کلیدی اجتماعی و اقتصادی بسیار محتاطانهتر و متواضعانهتر تنظیم شده است.
دولت در پنج سال آینده چه وعدههایی به ۳ میلیون شهروند ارمنستانی میدهد و کدام یک از وعدههای پنج سال پیش همچنان روی کاغذ باقی مانده است؟
عقبنشینی در وعدههای اشتغال و کاهش فقر
دولت ایروان متعهد شده که طی پنج سال آینده ۱۲۵ هزار شغل جدید ایجاد کند. با این حال، مشخص نیست که در صورت تحقق این وعده، نرخ بیکاری در ارمنستان در سال ۲۰۳۱ به چه رقمی خواهد رسید. در سال ۲۰۲۱، دولت وعده قابلسنجشتری داده بود و قرار بود نرخ بیکاری از ۱۵ درصد به زیر ۱۰ درصد کاهش یابد. اما پنج سال بعد، طبق جدیدترین آمارها، این نرخ روی ۱۳.۷ درصد توقف کرده است.
دولت همچنین تعهد داده که نرخ فقر را که اکنون حدود ۲۲ درصد است، با ۵ واحد درصد کاهش به حدود ۱۷ درصد برساند. این در حالی است که در سال ۲۰۲۱، هدف بسیار بزرگتری تعیین شده بود که هرگز محقق نشد: وعده داده بودند تا سال ۲۰۲۶ فقر در ارمنستان نصف شود (یعنی اکنون نباید از ۱۴ درصد فراتر میرفت)؛ هدفی که حتی از برنامههای فعلی برای سال ۲۰۳۱ نیز بلندپروازانهتر بود.
در سال ۲۰۲۱، دولت قول داده بود که فقر مطلق را طی پنج سال کاملاً ریشهکن کند، اما این وعده نیز تنها روی کاغذ ماند. بر اساس جدیدترین آمارهای سال ۲۰۲۴، بیش از ۳۰ هزار نفر در ارمنستان قادر به تأمین غذای کافی نیستند و از سوءتغذیه رنج میبرند. نکته قابل تأمل این است که در برنامه سالهای ۲۰۲۶ تا ۲۰۳۱، اساساً هیچ وعدهای برای ریشهکنی فقر مطلق به چشم نمیخورد.
در خصوص افزایش حقوق بازنشستگان تا سال ۲۰۳۱ نیز، تنها وعده داده شده که میانگین حقوق بازنشستگی از سبد مصرفی خانوار کمتر نباشد.
آهنگ کند رشد اقتصادی و وعدههای زیرساختی
در سال ۲۰۲۱، دولت وعده داده بود که سهم صنایع تولیدی در ساختار اقتصاد را از ۱۱ درصد به ۱۵ درصد افزایش دهد، اما این هدف محقق نشد و در سال ۲۰۲۵ نیز این سهم همان ۱۱ درصد از تولید ناخالص داخلی باقی ماند. اکنون، اگرچه به صراحت رقمی برای …
