به گزارش سرویس جهان مشرق ، در ۱۸ اوت ۲۰۲۶، بدهی ناخالص فدرال آمریکا برای نخستین بار از مرز ۴۰ تریلیون دلار عبور کرد و به ۴۰٫۰۵ تریلیون دلار رسید. از این رقم، حدود ۳۲٫۲۷ تریلیون دلار در اختیار عموم (شامل سرمایهگذاران داخلی و خارجی و فدرال رزرو) و ۷٫۷۸ تریلیون دلار نیز بدهی دروندولتی است. این رقم معادل حدود ۱۲۳ درصد تولید ناخالص داخلی آمریکا و بهطور متوسط ۱۱۶ هزار دلار برای هر شهروند آمریکایی است.
رشد بدهی در سالهای اخیر شتابی بیسابقه داشته است: از ۳۹ تریلیون دلار در مارس ۲۰۲۶ تا عبور از ۴۰ تریلیون در اوت همان سال، تنها پنج ماه فاصله بود. در حالی که نخستین تریلیون دلار بدهی ملی آمریکا حدود ۱۹۲ سال زمان برد.
این گزارش در دو محور تنظیم شده است: نخست، علت بقای ظاهری آمریکا با وجود این حجم عظیم بدهی و ابزارهای آن، و دوم، نشانههای ناتوانی در مدیریت بدهی و خطرات کوتاهمدت و میانمدت آن برای موجودیت آمریکا.
بخش اول: چرا آمریکا با وجود بدهی ۴۰ تریلیون دلاری هنوز سرپاست؟
سلطه دلار بهعنوان ارز ذخیره جهانی
مهمترین عاملی که به آمریکا اجازه داده با این حجم بدهی به حیات خود ادامه دهد، موقعیت ممتاز دلار بهعنوان ارز ذخیره اصلی جهان است. دلار همچنان حدود ۵۸ درصد از ذخایر رسمی ارزی جهان را تشکیل میدهد. این موقعیت به آمریکا امکان میدهد:
با پول خود استقراض کند و ریسک نکول ارزی را به صفر برساند.
بازارهای عمیق و نقدشونده برای اوراق خزانهداری حفظ کند که در هیچ جای دیگری قابلتکرار نیست.
تقاضای ساختاری برای اوراق قرضه آمریکایی از سوی بانکهای مرکزی، صندوقهای ثروت ملی و سرمایهگذاران جهانی داشته باشد.
به بیان دیگر، ایالات متحده همچنان ارز ذخیره اصلی جهان را منتشر میکند، با پول خود استقراض میکند و بازارهای عمیقی را حفظ نموده است. بهنظر نمیرسد که بحرانی به سبک یونان قریبالوقوع باشد.
بازار عمیق اوراق خزانهداری و تقاضای خارجی
علیرغم کاهش سهم دلار از ذخایر جهانی، بازار اوراق خزانهداری آمریکا همچنان عمیقترین و نقدشوندهترین بازار بدهی جهان است. خارجیها همچنان حدود ۹٫۳ تریلیون دلار اوراق خزانهداری آمریکا در اختیار دارند. ژاپن با ۱٫۱۱۶ تریلیون دلار بزرگترین دارنده خارجی و بریتانیا با ۹۳۹٫۹ میلیارد دلار در رتبه دوم قرار دارد.
توانایی فدرال رزرو در خرید اوراق …
