به گزارش مشرق، در نوشتن این سطور، خدا را شاهد میگیرم که ذرهای غلو در آن نمیکنم. آنچه مینویسم، به دقت از مشاهده رخدادهای این دوران است.
ما رهبرمان را دوست داریم؛ فکر هم میکنیم او را در طول زمان شناختهایم.
اما در همین حدود ۱۶۰ روز گذشته، حتی اگر بخواهیم تنها اقدامات آشکار و رسانهای ایشان را ملاک قرار دهیم و از آنچه از چشم رسانهها پنهان مانده سخنی نگوییم، باز هم به چشم چیزهایی دیدهایم که برای انسان "لیطمئن قلبی" میسازد.
اول از همه ایجاد معادله جدیدی در منطقه بهنام «وحدت میدانها» بود که الگوی امنیتی منطقه را دارد تغییر میدهد.
بهویژه که پس از سقوط سوریه و سوختگیری F۳۵ها در آسمان آن کشور، نشان داد امنیت ایران تنها در مرزهای جغرافیایی خودمان تعریف نمیشود.
۲. تبدیل عملیات نظامی تنگه هرمز به اهرم قدرت ملی بود؛ ظرفیتی که امروز بیش از گذشته در معادلات امنیتی و ژئوپلیتیکی منطقه خود را نشان میدهد. …
