به گزارش مشرق، یکی از مهمترین فرصتهای ایجادشده در جریان جنگ رمضان و تحولات متعاقب آن، نه در میدان نبرد مستقیم با دشمن آمریکایی و صهیونی، بلکه در مرزهای غربی کشور رقم خورد. مقابله بیسابقه با گروههای تجزیهطلب و ضد انقلاب در شمال عراق و به دنبال آن، عقب نشینی نظامی ارتش تروریستی آمریکا از این کشور به ویژه در اقلیم کردستان، دو دستاورد راهبردی هستند که میتوانند به امنتر شدن مرزهای ایران برای سالهای آینده کمک کنند.
این دو رویداد که حاصل فشار نظامی مستمر و هوشمندانه نیروهای مسلح ایران بود، معادلات امنیتی در غرب کشور را به سود تهران تغییر داد.
سالها بود که حضور گروههای تجزیهطلب و ضدانقلاب در شمال عراق، به عنوان یک تهدید مستمر و مزمن برای امنیت ملی ایران باقی مانده بود. این گروهکها که در سایه حمایتهای پنهان و آشکار برخی بازیگران خارجی، به ویژه آمریکا و رژیم صهیونیستی فعالیت میکردند، همواره به دنبال بیثباتسازی و ایجاد ناامنی در مناطق مرزی بودند. مذاکرات و قولهای مکرر مسئولان و مقامات ارشد عراقی برای برچیده شدن آنها هیچگاه به نتیجه نهایی نرسید و حملات پراکنده نیز تأثیر چندانی بر توان عملیاتی این گروهکها نداشت. اما جنگ رمضان شرایط را به گونهای دیگر رقم زد و فرصتی بینظیر برای نیروهای مسلح ایران فراهم آورد تا یک بار برای همیشه، این تهدید دیرینه را از میان بردارند.
سوال کلیدی و مهم این است که دستاوردهای راهبردی عملیاتهای اخیر ایران در شمال عراق چه بودند؟
یک) عملیات بیسابقه زمینی برای مقابله با گروهکهای تجزیهطلب
با شروع جنگ، تهران بهصراحت به اقلیم کردستان عراق هشدار داد که در صورت هرگونه اقدام گروههای تجزیهطلب علیه مرزهای ایران، همه تأسیسات اقلیم را هدف قرار خواهد داد. این هشدار، که با افزایش چشمگیر حملات پهپادی و موشکی به مقرهای این گروهها همراه شد، به سرعت به یک عملیات گسترده و مستمر تبدیل گردید. در طول چند ماه، کمتر شبی بود که خبری از انفجار در سلیمانیه و اربیل عراق به گوش نرسد و مقرهای گروههایی مانند کومله و پاک به طور مرتب هدف قرار میگرفت.
پس از آن، حملات پهپادی و موشکی ایران با شدت و دقت بیشتری ادامه یافت و گروههای تجزیهطلب که پیشتر به عنوان یک برگ برنده برای آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران عمل میکردند، …
