سرویس جهان مشرق - روابط ترکیه و رژیم صهیونیستی طی دو دهه اخیر مسیری پرنوسان و در نهایت نزولی را طی کرده است. آنچه روزگاری به عنوان همکاری راهبردی میان دو بازیگر منطقهای شناخته میشد، امروز به رقابتی ژئوپلیتیکی، لفظی و گاه نظامی تبدیل شده که کانون اصلی آن سوریه پس از سقوط بشار اسد است. پرسش محوری این است که آیا این نردبان تنش به نقطه رویارویی مستقیم نظامی نزدیک شده یا هنوز موانع ساختاری و محاسبات هزینه-فایده، طرفین را از چنین سناریویی بازمیدارد.
ریشههای تاریخی و چرخش از همکاری به رقابت
تا اواخر دهه ۱۹۹۰ و اوایل دهه ۲۰۰۰، آنکارا و تلآویو روابط نزدیکی داشتند. همکاری نظامی، اطلاعاتی و اقتصادی میان دو طرف بر اساس منافع مشترک در برابر تهدیدهای مشترک شکل گرفته بود. ترکیه در آن دوره به عنوان پلی میان غرب و منطقه غرب آسیا عمل میکرد و رژیم صهیونیستی نیز از این رابطه برای کاهش انزوای منطقهای خود بهره میبرد. نقطه شکست اصلی به سال ۲۰۱۰ و حمله به ناوگان آزادی بازمیگردد که در جریان آن شهروندان ترک جان باختند. از آن پس، روابط هرگز به سطح پیشین بازنگشت. …
