عملیات «نصر ۲» یکی از مهمترین نمونههای این واقعیت میدانی بود. در این عملیات، از طیف متنوعی از موشکهای بالستیک و پیشرفته ایران، از جمله خیبرشکن، عماد، قدر، سجیل، فتاح، حاج قاسم و دیگر سامانههای موشکی استفاده شد.
بهکارگیری همزمان این خانوادههای مختلف موشکی، علاوه بر نمایش تنوع زرادخانه موشکی ایران، بیانگر تداوم چرخه تولید، پشتیبانی و حفظ آمادگی عملیاتی این سامانهها نیز بود.
در واقع، روند عملیاتهای موشکی ایران در طول جنگ و استمرار پاسخهای متقابل نیروهای مسلح نشان داد که برخلاف ادعاهای مطرحشده، صنعت موشکی کشور نهتنها از حرکت بازنایستاده، بلکه توانسته است ظرفیت عملیاتی و پشتیبانی خود را نیز حفظ کند.
همچنین؛ اظهارات جدید سرپرست وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح سردار سیدمجید ابنالرضا نیز واقعیت جدیدی از صنعت دفاعی ایران را آشکار میکند؛ صنعتی که حتی در سختترین شرایط جنگی نیز از حرکت بازنمانده است.
تولید دفاعی حتی یک روز هم متوقف نشد
سرپرست وزارت دفاع، با اشاره به اهداف دشمن در حمله به مراکز راهبردی دفاعی کشور گفت: دشمن تصور میکرد با هدف قرار دادن این مراکز، روند پیشرفت صنعت دفاعی ایران متوقف خواهد شد، اما تجربه جنگ اخیر نشان داد که صنعت دفاعی جمهوری اسلامی ایران از چنین تهدیدهایی عبور کرده و با اتکا به دانش بومی و ظرفیت نخبگان، مسیر توسعه خود را با قدرت ادامه داده است.
وی با یادآوری اینکه پیش از این نیز اعلام شده بود تولیدات دفاعی در طول جنگ حتی یک روز هم متوقف نشده است، تصریح کرد: این دستاوردها نشاندهنده پویایی، تابآوری و آمادگی صنعت دفاعی کشور برای ورود به مرحلهای جدید از جهش فناورانه است.
با وجود آنکه یکی از مهمترین اهداف حملات آمریکا و رژیم صهیونیستی، ایجاد اختلال در زنجیره تولید تسلیحات و از بین بردن توان موشکی ایران عنوان میشد اما تداوم عملیاتهای موشکی و استمرار پاسخهای ایران در طول جنگ، نشان داد که توان دفاعی کشور وابسته به یک یا چند مرکز محدود نیست و صنعت دفاعی ایران طی سالهای گذشته با تکیه بر ظرفیتهای بومی، شبکهای گسترده و مقاوم را ایجاد کرده است.
از همین رو، ادعاهای ترامپ درباره نابودی کامل توان موشکی ایران، در عمل با واقعیتهای میدانی همخوانی نداشته و ادامه شلیک موشکها، اجرای عملیاتهای مؤثر و همچنین توقفناپذیر بودن تولیدات نظامی، همگی نشان میدهد که نه تنها توان موشکی ایران از بین نرفته، بلکه روند تولید و توسعه آن نیز در میانه جنگ ادامه داشته است.
رمز ماندگاری توان موشکی ایران
کارشناسان معتقدند پاسخ پرسش «چرا موشکهای ایرانی تمام نمیشود؟» را باید در ساختار صنعت دفاعی کشور جستوجو کرد؛ ساختاری که بر پایه خودکفایی، بومیسازی فناوری، پراکندگی ظرفیتهای تولیدی و اتکا به نیروی انسانی متخصص شکل گرفته است. همین ویژگیها موجب شده است که حتی حملات سنگین به برخی مراکز نیز نتواند چرخه طراحی، تولید و پشتیبانی تجهیزات دفاعی را متوقف کند.
آنچه در جنگ اخیر رخ داد، تنها تقابل دو طرف در میدان نبرد نبود؛ بلکه آزمونی برای سنجش میزان تابآوری صنعت دفاعی ایران نیز محسوب میشد. آزمونی که به گفته مسئولان وزارت دفاع، نتیجه آن تداوم تولید، حفظ توان عملیاتی و عبور از تهدیدهایی بود که قرار بود قدرت موشکی جمهوری اسلامی را برای همیشه متوقف کند، اما در عمل چنین هدفی محقق نشد.
