ایران تعهد خود طبق بند ۵ یادداشت تفاهم را در مشورت با عمان و گفتگو با سایر کشورهای منطقه با جدیت دنبال کرد و انتظار میرفت که در بازه زمانی ۳۰ روزه پیشبینی شده در بند ۵، به نتیجه برسد. اما متاسفانه مداخلات آمریکا و کارشکنیهای برخی کشورهای منطقه این روند را دچار اختلال کرد.
اکنون بیش از دو هفته است که مذاکرات با طرف عمانی وارد فاز تازهای شده و اگر کارشکنی آمریکا و برخی دیگر متوقف شود، تفاهم دوجانبه ایران-عمان در دسترس است.
هدف این مذاکرات، توافق بر سر یک کریدور جدید است که تأمینکننده حقوق و ملاحظات حاکمیتی ایران به عنوان دولت ساحلی متضرر از سوء استفادههای آمریکای متجاوز و همدستانش از این آبراه باشد. این کریدور میانی میتواند تردد ایمن از تنگه را فراهم کند و با عملیاتی شدن این کریدور، هر دو مسیر شمالی و جنوبی متوقف خواهد گردید.
این مذاکرات، میان دو دولت ساحلی است و ربطی به دیگران از جمله آمریکا ندارد اما ترامپ با مداخلات مکرر در صدد القای اثرگذاری بر این روند است.
او درصدد دستاوردسازی است که به افکار عمومی داخل امریکا بگوید که از طریق تهدید و اولتیماتوم موفق به اثرگذاری بر این روند شده است. با وجود این، اثرگذاری آمریکا در این روند همواره منفی بوده است و روند مذاکرات را کند کرده است. چراکه ایران براساس زمانبندی یا خواست ترامپ، منافع و اولویتهایش را شکل نمیدهد.
ترامپ نقض عهد کرده و ایران طرح خود را برای تحقق ترتیبات در تنگه مستقل از تهدیدات امریکا، به پیش برده و خواهد برد.
لازم به ذکر است کریدور رسمی موجود در تنگه از سال ۱۹۶۸ در آبهای سرزمینی عمان بوده و ایران نیز نسبت به آن حساسیتی به خرج نداده بود. اما تحولات ۵ ماهه اخیر و سوء استفاده آمریکا و هم پیمانان منطقهای آن از این آبراه برای حمله به ایران، هیچ جایی برای ادامه رویکرد نجیبانه ایران باقی نگذاشت و ایران مصمم است که ترتیبات جدید تردد در تنگه به نحوی تنظیم و مدیریت شود که حقوق حاکمیتی ایران و منافع و امنیت ملی آن به طور کامل تامین گردد.
