وی تصریح کرد: «هیچ افغانی خواستار حضور نظامی کشور دیگری در خاک افغانستان نیست و هیچکس نمیتواند چنین حضوری را تحمل کند؛ تاریخ این را نشان داده است».
طالبان پیش از این در چند موضوع دیگر که ترامپ بهطور علنی خواستار آن شده نیز حاضر به پذیرش درخواست واشنگتن نشده است؛ از جمله بازگرداندن سلاحهای آمریکایی باقیمانده در افغانستان و آزادی یک زندانی آمریکایی که طالبان بازداشت او را رد میکند.
با این حال، متقی تأکید کرد مخالفت طالبان با حضور نظامی آمریکا به معنای مخالفت با تعامل سیاسی و اقتصادی با واشنگتن نیست. وی اظهار داشت آمریکا میتواند سفارت خود را در کابل بازگشایی کند، حضور دیپلماتیک داشته باشد و در بخشهای مختلف اقتصادی افغانستان سرمایهگذاری کند. در مقابل، متقی خواستار بازگشایی نمایندگیهای دیپلماتیک افغانستان در آمریکا شد.
وزیر خارجه حکومت طالبان بهطور مشخص از معادن، سدها و جادههای افغانستان بهعنوان حوزههایی نام برد که واشنگتن میتواند در آنها سرمایهگذاری کند و گفت این پروژهها میتوانند بخشی از «فصل جدید» روابط دو کشور باشند.
نیویورک تایمز در ادامه، با اشاره به تلاشهای طالبان برای خروج از انزوای بینالمللی، نوشت کابل طی یک سال گذشته در همین راستا توافق دفاعی با روسیه امضا کرده و دهها توافق تجاری با کشورهای آسیای مرکزی، از جمله ازبکستان، به دست آورده است. مقامهای طالبان همچنین روابط و تعاملات خود را با برخی کشورهای عربی و اروپایی گسترش دادهاند.
در مقابل، وزارت خارجه آمریکا در پاسخ به پرسشهای نیویورکتایمز احتمال عادیسازی روابط با طالبان را رد کرد و گفت هیئت حاکمه نتوانسته افغانستان را باثباتتر کند یا به تعهدات ضدتروریسم خود پایبند بماند.
با وجود این موضع رسمی واشنگتن، برخی دیپلماتهای سابق و تحلیلگران آمریکایی خواستار ازسرگیری گفتگوی گستردهتر میان آمریکا و طالبان هستند.
«رابین رافل»، دیپلمات سابق آمریکا اظهار داشت تعامل مجدد واشنگتن با کابل میتواند دسترسی آمریکا به منابع معدنی افغانستان را تسهیل کند، روابط این کشور با همسایگان افغانستان در آسیای مرکزی را تقویت کند و به مقابله با نفوذ چین و روسیه در افغانستان کمک کند.
