انتخاب سطح مناسب زبان آلمانی، صرفاً به میزان دانش فعلی زبانآموز محدود نمیشود؛ بلکه باید بر اساس هدف نهایی، موقعیت استفاده از زبان و سطح مهارت موردنیاز انجام شود. چارچوب مشترک اروپایی مرجع زبانها (CEFR) زبان آلمانی را از A1 تا C2 دستهبندی میکند و برای هر سطح، تواناییهای مشخصی در درک مطلب، شنیدار، گفتار و نوشتار در نظر میگیرد. تفاوت میان این سطوح در مسیرهای تحصیلی، شغلی و مهاجرتی اهمیت ویژهای دارد؛ زیرا رسیدن به یک سطح بالاتر لزوماً به معنای مناسببودن آن برای هر هدف نیست. بنابراین، شناخت دقیق کاربرد هر سطح میتواند از انتخاب دوره نامتناسب و اتلاف زمان و هزینه جلوگیری کند. سطوح زبان آلمانی از A1 تا C2 چه تفاوتی با یکدیگر دارند؟
سطحبندی زبان آلمانی بر اساس استاندارد CEFR از A1 تا C2 انجام میشود و هر سطح نشاندهنده توانایی مشخصی در مهارتهای شنیداری، گفتاری، خواندن و نوشتن است. بنابراین انتخاب سطح نباید صرفاً بر اساس تعداد لغات یا مدت مطالعه انجام شود؛ بلکه باید دید زبانآموز در موقعیتهای واقعی تا چه اندازه میتواند از زبان استفاده کند.
سطح
میزان تسلط
توانایی کلی
A1
مقدماتی
معرفی خود و برقراری ارتباط بسیار ساده در موقعیتهای روزمره
A2
پایه
انجام مکالمات معمول درباره خانواده، خرید، کار و زندگی روزمره
B1
متوسط
مدیریت بسیاری از موقعیتهای روزمره و بیان تجربهها و دیدگاههای ساده
B2
متوسط رو به بالا
درک متون پیچیدهتر و گفتوگوی نسبتاً روان درباره موضوعات تخصصی
C1
پیشرفته
استفاده روان و انعطافپذیر از زبان در محیطهای دانشگاهی و حرفهای
C2
تسلط بسیار بالا
درک تقریباً هر محتوای شنیداری یا نوشتاری و بیان دقیق و روان
در نتیجه، کسی که قصد دارد در آموزشگاه زبان آلمانی تهران ثبتنام کند، بهتر است پیش از انتخاب دوره، هدف نهایی خود را مشخص کند. برای مکالمات روزمره ممکن است A2 یا B1 کافی باشد، در حالی که …
