به گزارش مشرق ، نشریه آمریکایی نشنال اینترست با اشاره به شکست آمریکا در جنگ ایران نوشت که پس از نتایج متناقض در عراق و جنگ شکستخورده ۲۰ ساله برای جلوگیری از تسلط طالبان بر قدرت در افغانستان، اکنون نهاد نظامی آمریکا در تنگه هرمز بار دیگر با سرخوردگی جدیدی مواجه شده است.
بر اساس این گزارش، چالش جدید فراروی آمریکا دیگر بمبهای کنار جادهای یا جنگهای چریکی نیست؛ بلکه سامانههای موشکی و پهپادی با فناوری بالا و هدایت دقیق است که انقلابی در جنگهای مدرن ایجاد کردهاند. تا این لحظه، نیروی هوایی و دریایی آمریکا نتوانستهاند در برابر چنین تسلیحاتی، باز ماندن مسیر تنگه هرمز را به طور قاطع تضمین کنند.
تعجب آور نیست که ارتش آمریکا در مواجهه با پهپادها و موشکهای ایرانی با چالش جدی روبرو است. این کشور در سال ۲۰۲۴، یک کارزار هوایی و دریایی را برای سرکوب حملات پهپادی و موشکی انصارالله یمن در جنگ پشتیبانی از غزه در تنگه بابالمندب آغاز کرد، اما نتوانست نتیجه استراتژیک و قاطعی کسب کند. چرا که حملونقل تجاری این منطقه هرگز احیا نشد و حجم کشتیرانی در دریای سرخ نسبت به سال ۲۰۲۳ تا ۵۰ درصد کاهش یافت.
این گزارش با اشاره به اینکه «اگر آمریکا نتواند حملات پهپادی و موشکی ایران را سرکوب کند، شاهد تبعات بسیار وخیمی خواهد بود»، تصریح کرد که جنگ پهپادی، توانایی کشورهای متوسط و کوچک را که به پهپادها و موشکهای سنتی رو به رشد مجهز شدهاند، برای به چالش کشیدن آمریکا اثبات خواهد کرد. به این ترتیب دیگر نمیتوان فرض را بر این گذاشت که ناوگان آمریکا توانایی تحت کنترل درآوردن گذرگاههای دریایی استراتژیک را دارد. این موضوع تأثیر منفی بر ناوبری دریایی در چین جنوبی و تنگه مالاکا خواهد داشت.
نشنال اینترست با اعلام اینکه «پنتاگون فاقد توانمندیهای رزمی حیاتی برای برخورد با جنگ مدرن پهپادی و موشکی است» ابراز داشت که «استراتژی جبران» که از دهه ۱۹۴۰ میلادی ستون اصلی دکترین نظامی آمریکا بوده است؛ بر استفاده از نوآوریهای تکنولوژیک برای برتری یافتن بر دشمنان متکی است. اولین استراتژیهای جبران که در جنگ جهانی دوم تدوین شد، «بازدارندگی هستهای» بود. دومین استراتژی، «سامانه شناسایی و ضربه» بود که در دهههای ۷۰ و ۸۰ میلادی ظهور کرد و شامل فناوریهای پنهانکاری، بمبهای هوشمند، سیستم GPS، …
