عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان با امضای توافق دفاعی مشترک مکه متعهد شدند حمله به یکی را حمله به همه تلقی کنند. این اقدام نشان میدهد ریاض و آنکارا پس از سالها رقابت، به یکدیگر نزدیک شدهاند. دلیل اصلی این نزدیکی، کاهش اعتماد آنها به تعهدات امنیتی دونالد ترامپ است.
آمریکا طی هشت دهه، علاوه بر قدرت نظامی و اقتصادی، اعتبار خود را بهعنوان مهمترین سرمایه راهبردیاش قرار داده بود؛ یعنی متحدان انتظار داشتند تعهدات واشنگتن پایدار باشد و رقبای آمریکا نیز تهدیدهای آن را جدی بگیرند. اما بیثباتی در تصمیمات ترامپ باعث شده متحدان بهجای اتکا به آمریکا، به فکر ایجاد گزینههای جایگزین باشند؛ از خرید سامانههای تسلیحاتی غیرآمریکایی در اروپا و بازنگری کانادا در خرید اف-۳۵ گرفته تا تقویت صنایع دفاعی داخلی و اکنون ایجاد ساختار امنیتی مستقل از سوی عربستان، ترکیه و پاکستان.
این تحولات به معنای فروپاشی فوری اتحادهای آمریکا نیست، اما نشانهای از فرسایش تدریجی اعتماد به واشنگتن است. حتی اسرائیل نیز پیشنهادهای ترامپ درباره غزه را چندان جدی نگرفته است. قدرتهای بزرگ معمولاً نه فقط با شکست نظامی، بلکه زمانی افول میکنند که دیگر کشورها آرامآرام از سازماندهی جهان خود حول محور آنها دست بکشند.
آمریکا همچنان قدرت نظامی و اقتصادی بزرگی است، اما اعتبار آن در حال فرسایش است. وقتی متحدان دیگر مطمئن نباشند وعدهها و تهدیدهای واشنگتن پایدار است، بهجای تبعیت، به دنبال ساختن جایگزین میروند؛ و این میتواند آغاز یک روند تدریجی برای کاهش نفوذ آمریکا باشد.
*بازنشر مطالب شبکههای اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکهها منتشر میشود.
