اقتصاد۲۴- فارن پالیسی نوشت: اسرائیل در آستانه انتخاباتی قرار دارد که ممکن است تعیینکنندهترین انتخابات در تاریخ این کشور باشد؛ اما این بار مسئله اصلی نه درگیری اسرائیل با کشورهای همسایه و نه روابط آن با فلسطینیهاست.
بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، پس از آنکه به مدت ۱۲ سال مجموعهای از دولتهای راست میانه را رهبری کرد، هنگام بازگشت به قدرت در سال ۲۰۲۲ و تشکیل ائتلاف با احزاب راست افراطی و احزاب فوقارتدوکس یهودی (حریدی)، بهطور ناگهانی به سمت راست چرخید.
بهزودی مشخص شد که دولت او دو هدف اصلی دارد.
هدف نخست، تضعیف اختیارات قوه قضائیه مستقل و افزایش چشمگیر قدرت سیاستمداران منتخب بود؛ طرحی که در سکوت بر این فرض بنا شده بود که همانند برخی دیگر از دموکراسیهای غیرلیبرال، افراد در قدرت همچنان در قدرت باقی خواهند ماند، زیرا انتخابات دیگر کاملاً آزاد و عادلانه نخواهند بود.
هدف دوم، افزایش نقش دین یهود در فضای عمومی و ارائه حمایت گسترده مالی، حقوقی و اخلاقی از شهرکنشینان اسرائیلی در کرانه باختری بود.
این روند با پرداختهای مالی هرچه بزرگتر از سوی دولت و افزایش امتیازات برای جامعه حریدی همراه شد؛ برجستهترین نمونه آن تلاش ــ که تاکنون شکست خورده است ــ برای تثبیت معافیت سنتی یهودیان فوقارتدوکس از خدمت نظامی در قانون بود.
در همین حال، دولت اجازه داده یا حتی به تشدید خشونت فزاینده شهرکنشینان علیه فلسطینیها در کرانه باختری کمک کرده است.
ایتامار بنگویر، وزیر امنیت ملی، با موفقیت قابلتوجهی تلاش کرده است پلیس ملی را به ابزاری سیاسی تبدیل کند؛ به این معنا که با معترضان ضد دولت برخورد کرده و دست شهرکنشینان را برای حمله باز گذاشته است.
اسرائیل کاتس، وزیر دفاع، نیز تلاش کرده است همین کار را با ارتش انجام دهد.
در طول این مسیر، نتانیاهو رویکردی را در سیاست در پیش گرفت که هدف آن سلب مشروعیت از مخالفان و نهادهای دولتی بود؛ رویکردی مشابه آنچه دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، دنبال کرده است.
اگرچه نتانیاهو نسبت به ترامپ کمتر طعنهآمیز است و سخنان عمومیاش انسجام بیشتری دارد، این موضوع درباره وزیران کابینه، قانونگذاران و شبکههای اجتماعی حامی او صدق نمیکند؛ کسانی که کارهای کثیف او را انجام میدهند.
او …
