اقتصاد۲۴- گزارشی از سوی بازوی پژوهشی بانک مرکزی به نام «تحولات تورم در ایران؛ نگاهی به تغییرات ماهانه و سالانه آن براساس دهکهای درآمدی»، نشان میدهد که دهکهای پایین درآمدی، تورم بیشتری را تجربه کردهاند و فشار تورمی بر خانوارهای فقیر بیشتر بوده است. در ۱۴۰۳ نسبت به ۱۴۰۰ نابرابری تورمی افزایش یافته است. همچنین دادههای تورم تیرماه از سوی مرکز آمار، حاکی از شکاف ۱۵.۲ واحد درصدی تورم نقطهبهنقطه بین دهک اول و دهم است.
دهکهای پایینتر بخش عمده درآمد محدود خود را صرف کالاها و خدمات اساسی مانند خوراک، پوشاک، مسکن و بهداشت میکنند؛ ازاینرو آسیبپذیری بیشتری در برابر تورم دارند. نبود ذخایر مالی، محدودیت پسانداز و ناتوانی در جایگزینی کالاهای گرانتر با انواع ارزانتر، افزایش قیمتها را به تاثیر مستقیم و آنی بر قدرت خرید و توان معیشتی دهکهای پایین درآمدی تبدیل میکند.
در مقابل، دهکهای بالاتر با درآمد بیشتر، سبد متنوعتر و انعطافپذیری بالاتر، کمتر آسیب میبینند و گاهی حتی از تغییرات قیمتی منتفع میشوند.
بررسیهای پژوهشکده پولی و بانکی نشان میدهد در سال ۱۴۰۱، همزمان با حذف ارز ترجیحی، میانگین تورم خانوارهای کمدرآمد بهطور معناداری بالاتر از خانوارهای پردرآمد بود و شکاف تورمی محسوس شد. در سالهای بعد، با پرداخت یارانههای جبرانی بیشتر به دهکهای پایین، این اختلاف تا حدی تعدیل شد.
در دورههای پیش از ۱۴۰۱ نیز روند تورم دو گروه تقریبا مشابه نرخ کل تورم حرکت میکرد، اما میانگین تورم سه دهک بالای درآمدی، بهویژه در کالاهای غیرخوراکی، اندکی بیشتر بود.
همچنین بررسی زیرگروهها نشان میدهد در دهکهای پایینتر، تورم در زیربخشهایی مانند قند و شکر، شیرینیها، حملونقل و اثاث و لوازم خانه بهطور چشمگیری بالاتر است. در مقابل برای دهک دهم، تورم بهداشت و درمان، تفریح و فرهنگ، گوشت، نمک و ادویه و روغن و چربیها در سطحی بالاتر مشاهده شده است.
بیشتر بخوانید:پارادوکس گرانی و تورم در شمال ایران/ هزینههای زندگی ۲ برابری
در ۱۴۰۱ میانگین تورم اقشار کمدرآمد (حدود ۵۳ درصد) بهمراتب بیشتر از اقشار پردرآمد (حدود ۴۸ درصد) بود. این ارقام نسبت به ۱۴۰۰ برای دهکهای بالا و پایین بهترتیب ۳ و ۶.۷ درصد افزایش …
