اقتصاد۲۴- معلولیت برای بسیاری از افراد تنها به محدودیتهای جسمی یا ذهنی ختم نمیشود؛ مجموعهای از هزینهها و موانع اقتصادی و اجتماعی نیز زندگی روزمره آنها را دشوارتر میکند. هزینه درمان و توانبخشی، تهیه تجهیزات، رفتوآمد و مراقبت، در شرایطی بر دوش این افراد و خانوادههایشان قرار دارد که حمایتهای دولتی همواره با هزینههای واقعی آنها فاصله دارد. در این میان، بخشی از افراد واجد شرایط همچنان در انتظار دریافت حمایتهای قانونی هستند و گروهی نیز بهدلیل نبود دسترسی کافی، از برخی خدمات مورد نیاز خود محروم میمانند؛ وضعیتی که بار اقتصادی معلولیت را برای خانوادهها سنگینتر کرده است. براساس تخمینهای سازمان ملل، بین ۱۱ تا ۱۵ درصد جمعیت هر کشوری را افراد دارای معلولیت تشکیل میدهند و هر ساله به تعداد این افراد افزوده میشود. در این میان، بسیاری از جوامع با صرف بودجههای مختلف، گامهای بسیار مؤثری برای حمایت از این گروه و رفع انواع تبعیضهای اجتماعی و اقتصادی که زندگی را برای آنها دشوار میکند، برداشتهاند. در ایران، اگرچه نهادهایی مانند سازمان بهزیستی تولیت حمایت از این افراد را دارند و دولت هرساله ردیفهای بودجهای را برای آنان در نظر میگیرد، با این حال، به گفته فعالان اجتماعی جامعه معلولان کشور، این بودجهها با واقعیت زندگی و نیازهای آنها فاصله بسیار زیادی دارد و عملاً آنها را در شرایط کنونی اقتصادی با وضعیت دشواری مواجه کرده است. در صف کمکهزینههای معیشتی
«بهروز مروتی»، مدیر کمپین معلولان، با بیان اینکه حمایتهای دولتی همچنان فاصله زیادی با نیاز واقعی افراد دارای معلولیت دارد، میگوید: «از حدود ۶۰۰ هزار فرد واجد شرایط دریافت کمکهزینه معیشتی، تنها حدود ۲۴۵ هزار نفر این کمکهزینه را دریافت میکنند و حدود ۳۰۵ هزار نفر همچنان در صف دریافت آن قرار دارند. بخشی از افرادی که کمکهزینه معیشتی دریافت میکنند، مستمری نیز میگیرند که رقم آن حدود دو میلیون و ۱۰۰ هزار تومان است. حتی در صورت دریافت هر دو حمایت، مجموع دریافتی این افراد حدود ۱۰ تا ۱۱ میلیون تومان خواهد بود؛ این رقم با هزینههای زندگی افراد دارای معلولیت تناسب ندارد.» مدیر کمپین معلولان ادامه میدهد: «هزینههای این افراد دستکم سه تا چهار برابر بیشتر از سایر افراد است. یکی از مهمترین دلایل این تفاوت، هزینه خدمات …
