اقتصاد۲۴- درحالی که چند ماه از جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران میگذرد، تنگه هرمز به مهمترین نماد شکست راهبردی واشنگتن تبدیل شده است؛ مکانی که نه قدرت نظامی آمریکا توانست وضعیت آن را به شرایط پیش از جنگ بازگرداند، و نه فشار اقتصادی منجر به عقبنشینی ایران شد.
محاسبه واشنگتن در آغاز جنگ بسیار ساده بود: «نمایش قدرت قاطع، تهران را وادار به تسلیم خواهد کرد.»
با این حال پس از گذشت شش ماه، پاسخ این محاسبه در آبهای تنگه هرمز است؛ آبراهی که زمانی حدود یکچهارم تجارت دریایی نفت جهان از آن عبور میکرد، اکنون به روشنترین شاهد این واقعیت که برتری نظامی آمریکا لزوما به پیروزی سیاسی منتهی نمیشود، تبدیل شده است.
منصور قیصر در میدل ایست مانیتور نوشت: برخلاف تصور واشنگتن، این جنگ یک رویارویی کوتاه نبود؛ بلکه جنگی فرسایشی بود که در آن آمریکا به زیرساختهای موشکی و پهپادی ایران حمله کرد، ایران با مینگذاری و حملات پهپادی به کشتیهای تجاری پاسخ داد و محاصره دریایی بارها برقرار شد، کاهش یافت و دوباره از سر گرفته شد. در این میان تلاشهای دیپلماتیک یکی پس از دیگری شکست خوردند.
تا ماه آوریل، فرماندهی مرکزی آمریکا از توقیف دهها کشتی و مصادره چند شناور خبر داد؛ عملیاتی که به گفته خود واشنگتن، روزانه حدود ۵۰۰ میلیون دلار برای ایران هزینه داشت. با این حال، تنگه هرمز هرگز با شرایطی که آمریکا میخواست بازگشایی نشد. جنگ ایران نقطه پایان مشخصی دارد زیرا...
هزینه این بنبست اکنون در ناوهای خود آمریکا نیز آشکار شده است. گزارشهای Military Times، Task & Purpose و Navy Times نشان میدهد ملوانان ناوهای آبراهام لینکن و جرج بوش که برخی از آنها بیش از ۲۵۰ روز بدون جایگزینی در مأموریت ماندهاند، با کمبود غذا، آب آلوده، خرابی سیستمهای لولهکشی و کپکزدگی محل اقامت خود روبهرو شدهاند.
اعضای خانواده این نظامیان نیز از بحران جدی سلامت روان سربازان میگویند. گفته میشود که حتی برخی ملوانان تلاش کردهاند تا با پریدن به دریا به زندگی خود پایان دهند؛ همسر یکی از آنها این تلاش را نتیجه «فرسودگی شدید» توصیف کرده است.
نیروی دریایی آمریکا در واکنش، پایش خواب و دادههای زیستی حدود ۱۶۰۰ ملوان را آغاز کرده است. این اتفاقها البته به معنای شکست نظامی آمریکا نیست، …
