اقتصاد۲۴- روزگار ناخوش دانشگاه ادامه دارد، دانشگاههای کشور یا گرفتار سقوط رتبه علمی هستند یا بهدلیل تحریمها اجازه ورود به رتبهبندیهای بینالمللی ندارند. مدتی قبل بود که گزارش رتبهبندی کیو اس (QS یکی از نظامهای اعلام رتبهبندی دانشگاههای جهان) منتشر شد، گزارشی که تصویری نگرانکننده از جایگاه دانشگاههای ایران در مقایسه با رقبای منطقهای ارائه میدهد. براساس این گزارش، ترکیه با حضور ۲۵ دانشگاه، بیشترین سهم را در میان کشورهای منطقه در این رتبهبندی دارد. پس از آن، عربستان سعودی با ۲۲ دانشگاه و امارات متحده عربی با ۱۲ دانشگاه قرار گرفتهاند، اما سهم ایران تنها ۱۱ دانشگاه است. فاصله دانشگاههای ایران با رقبای منطقهای نیز در جایگاههای برتر بهخوبی قابل مشاهده است؛ «دانشگاه نفت و مواد معدنی ملک فهد» عربستان در رتبه ۶۳ جهان قرار گرفته، «دانشگاه خلیفه» امارات رتبه ۱۴۷ را به خود اختصاص داده و «دانشگاه فنی استانبول» ترکیه در جایگاه ۲۷۹ ایستاده است.
این در حالی است که «دانشگاه تهران» بهعنوان برترین دانشگاه ایران، با سقوط ۴۵ پلهای نسبت به سال گذشته، به رتبه ۳۶۷ جهان رسیده است. آنچه بیش از همه در گزارش امسال جلب توجه میکند، افت جایگاه همه دانشگاههای ایرانی در مقایسه با سال گذشته است؛ روندی که نشان میدهد هیچیک از دانشگاههای کشور نتوانستهاند جایگاه جهانی خود را حفظ کنند. پژوهش زیر سایه تحریم و کمبود بودجه
درهمینباره جعفر توفیقی، وزیر اسبق علوم به خبرآنلاین گفته بود: «بخش زیادی از این افت نتیجهی کاهش فعالیتهای پژوهشی در ایران است. نخبههایی که در دانشگاهها فعالیت میکنند نیاز به توسعه کارهای پژوهشی دارند، اما چنین امکانی برایشان وجود ندارد.»
با اشاره به همین موضوع کارن ابرینیا، استاد دانشگاه تهران و دبیر کانون صنفی استادان دانشگاهی ایران به خبرآنلاین میگوید: «انتشار مقالات از چند جهت اثرگذار است. یکی اینکه مقالات، حاصل فعالیتهای پژوهشی استادان و دانشجویان هستند و این فعالیتهای پژوهشی به مواد اولیه، تجهیزات و دستگاههای مختلف نیاز دارد. تهیه این تجهیزات نیز به دلیل تحریمها با دشواری همراه است و دانشگاهها ناچارند به نوعی تحریمها را دور بزنند یا به هر نحوی این وسایل را تهیه کنند.»
او ادامه میدهد: «برای مثال، سال گذشته معاونان …
