به گزارش تجارت نیوز، وبگاه مدرن دیپلماسی با انتشار یادداشتی نوشت: آتشبس میان پاکستان و افغانستان شبیه یک «شبح» است؛ روی کاغذ وجود دارد، اما در میدان خبری از صلح نیست. در امتداد خط دیورند، این مرز بهجامانده از نقشهکشی استعماری قرن نوزدهم که افغانستان همواره نسبت به آن موضع گیری داشته، بیاعتمادی همچنان در حال افزایش است. پاکستان، پناهگاههای گروههای مسلح در آن سوی مرز را تهدیدی مستقیم علیه امنیت ملی خود میداند؛ در مقابل، کابل حملات پاکستان در داخل خاک افغانستان را نقض حاکمیت خود تلقی میکند.
میان این دو موضع متعارض، میز دیپلماسی غیرمعمولی شکل گرفته است. عربستان سعودی، قطر، ترکیه و چین همگی تلاش کردهاند از وقوع یک رویارویی گسترده دیگر جلوگیری کنند. مداخلات آنها در مقاطع حساس به کاهش تنش کمک کرده، اما نتوانسته ریشههای مناقشه را از میان بردارد. بنابراین، مشکل اصلی نبود یک توافق امنیتی روشن، جامع و قابل اجرا است. چرا صلح میان اسلام اباد و کابل پایدار نیست؟
این وبگاه در ادامه آورده، روند دیپلماتیک کنونی پس از درگیریهای شدید مرزی در اکتبر ۲۰۲۵ شکل گرفت. ترکیه و قطر در دوحه به میانجیگری برای برقراری آتشبس کمک کردند و مذاکرات بعدی در استانبول نیز با هدف تقویت آن انجام شد. حتی در روند مذاکرات استانبول، پیشنهاد ایجاد سازوکار نظارت و راستیآزمایی مطرح شد. با این حال، اختلاف اساسی همچنان پابرجا ماند. پاکستان و افغانستان حتی درباره اینکه چه اقدامی نقض آتشبس محسوب میشود، توافق کاملی ندارند.
از نگاه کابل، آتشبس عمدتا به معنای توقف حملات نیروهای افغان و پاکستانی علیه یکدیگر است. اما اسلامآباد تعریف گستردهتری دارد و معتقد است حملات تحریک طالبان پاکستان (TTP) از خاک افغانستان نیز نقض توافق امنیتی محسوب میشود. بدین معنا که میتوان به دو ارتش دستور داد که آتشبس کنند، اما کنترل یک شبکه مسلح که در امتداد مرزی دشوار و پرنفوذ فعالیت میکند، به این سادگی امکانپذیر نیست. دلیل بن بست دیپلماسی
همین مساله، تحریک طالبان پاکستان (TTP) را به دلیل اصلی بنبست رایزنی ها تبدیل کرده است. اسلامآباد خواهان اقدام آشکار و قابل راستیآزمایی افغانستان علیه نیروهای مسلحی است که از خاک این کشور فعالیت میکنند. کابل این ادعا را که به TTP پناه میدهد رد کرده و معتقد …
