به گزارش تجارت نیوز، ایمونوتراپی سرطان در فاصله سالهای ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۵ مسیر متفاوتی را در ایران طی کرده است؛ روشی که در ابتدای دهه ۱۳۹۰ هنوز درمانی نوظهور و گرانقیمت محسوب میشد، امروز به یکی از ارکان درمان برخی سرطانهای پیشرفته تبدیل شده است. داروهایی مانند پمبرولیزومب، نیوولومب، آتزولیزومب و ایپیلیمومب اکنون در کشورهای متعددی مورد استفاده قرار میگیرند و برای طیف وسیعی از سرطانها مجوز گرفتهاند.
با این حال، گسترش این درمان به معنای ارزان شدن آن نیست. قیمت داروهای برند در بسیاری از کشورها همچنان بسیار بالاست و در ایران نیز هر ویال برخی داروهای ایمونوتراپی میتواند دهها میلیون تومان قیمت داشته باشد. تفاوت مهم این است که در ایران، تولید نمونههای داخلی و بیوسیمیلارها و همچنین حمایتهای بیمهای و صندوق بیماریهای خاص و صعبالعلاج، در برخی موارد میتواند سهم پرداختی بیمار را کاهش دهد.
ایمونوتراپی از کجا آغاز شد؟/ امروز پمبرولیزومب برای بیش از ۴۰ وضعیت درمانی مختلف سرطان مجوز دارد
ایمونوتراپی مفهوم تازهای نیست و تحقیقات درباره استفاده از سیستم ایمنی برای مقابله با سرطان دهههاست ادامه دارد. اما انقلاب اصلی در این حوزه با ظهور داروهای موسوم به «مهارکننده نقاط کنترلی سیستم ایمنی» اتفاق افتاد.
نخستین مهارکننده CTLA-4 یعنی ایپیلیمومب در سال ۲۰۱۱ برای ملانوم پیشرفته تأیید شد. پس از آن، نیوولومب در سال ۲۰۱۴ به عنوان نخستین مهارکننده PD-1 و پمبرولیزومب نیز در همان سال وارد مرحله تأییدهای مهم درمانی شدند.
پمبرولیزومب بعدها به یکی از مهمترین داروهای این حوزه تبدیل شد. سازمان غذا و داروی آمریکا در سال ۲۰۱۵ استفاده از آن را برای ملانوم غیرقابل جراحی یا متاستاتیک تأیید کرد و در سال ۲۰۱۷، این دارو نخستین درمانی شد که بر اساس ویژگی ژنتیکی تومور، نه محل ایجاد سرطان، مجوز دریافت کرد.
امروز پمبرولیزومب برای بیش از ۴۰ وضعیت درمانی مختلف سرطان مجوز دارد و در سرطانهای ریه، ملانوم، کلیه، مثانه، سر و گردن، معده، مری، پستان سهگانه منفی، رحم و چند سرطان دیگر مورد استفاده قرار میگیرد. ایمونوتراپی از چه سالی وارد ایران شد؟/ پمبرولیزومب، نیوولومب و ایپیلیمومب در میان داروهای انکولوژی با اثر بالقوه بالا بر بیماران در نظام سلامت
شواهد دارویی …
