بر اساس این گزارش، اپراتورهای بزرگ دنیا دیگر تنها «فروشنده اینترنت» نیستند. آنها در حال گذار از یک شرکت مخابراتی (Telco) به یک شرکت فناوری (TechCo) هستند و بخش بزرگی از درآمد خود را از ارائه خدمات به سازمانهای بزرگ، اینترنت اشیا و رایانش ابری کسب میکنند. در واقع، اینترنت برای آنها ویترینی برای ارائه خدمات پیچیدهتر و سودآورتر است.
طبق آمار ارائهشده، ضریب نفوذ اینترنت پهنباند ثابت (مانند فیبر نوری) در ایران تنها ۱۲٪ است، در حالی که ضریب نفوذ اینترنت سیار به عدد ۱۴۴٪ رسیده است! این آمار به زبان ساده یعنی بخش اعظم بار ترافیک اینترنت کشور، از تماشای فیلم و کلاس آنلاین گرفته تا کسبوکارهای دیجیتال، بر دوش شبکه همراه اول و دیگر اپراتورهای سیار قرار گرفته است.
این مسئولیت، هزینههای سرسامآوری نیز به همراه دارد. گزارش فرهیختگان با بررسی صورتهای مالی اپراتورها تاکید میکند که حاشیه سود اپراتوری چون همراه اول که بزرگترین اپراتور کشور است، از حدود ۳۱٪ در ابتدای دهه ۹۰ به حدود ۱۰٪ در سال اخیر کاهش یافته است. این یعنی در حالی که نیاز به سرمایهگذاری مداوم و ارزی برای خرید تجهیزات جدید و حفظ کیفیت شبکه هر روز بیشتر میشود، توان مالی اپراتور برای این کار تحت فشار قرار گرفته است.
همراه اول که بار اصلی این توسعه نامتوازن را به دوش میکشد، با وجود چالشهای اقتصادی، همواره کوشیده تا پایداری شبکه و کیفیت خدمات را در بالاترین سطح ممکن برای میلیونها مشترک خود حفظ کند. گزارش فرهیختگان به خوبی نشان میدهد که ارائه اینترنت پایدار، داستانی فراتر از تعرفههاست، داستان تعهد به ارتباط پایدار هموطنان در میانه پیچیدهترین معادلات اقتصادی و فنی.
