اندروید طی سالهای اخیر مجموعهای از قابلیتهای ضدسرقت را توسعه داده که میتوانند در چنین شرایطی بهصورت خودکار یا از راه دور از اطلاعات کاربر محافظت کنند.
یکی از مهمترین قابلیتهای این مجموعه، قفل هنگام تشخیص سرقت است. این ویژگی با استفاده از حسگرهای حرکتی و تشخیص حرکت ناگهانی طراحی شده تا اگر گوشی ناگهان از دست کاربر ربوده شد و سارق با سرعت آن را جابهجا کرد، صفحه نمایش را بهطور خودکار قفل کند. هدف این قابلیت آن است که فاصله کوتاه میان ربوده شدن گوشی و قفل شدن دستگاه به حداقل برسد؛ فاصلهای که ممکن است برای یک سارق فرصت مناسبی جهت دسترسی به اطلاعات گوشی ایجاد کند.
قابلیت مهم دیگر، قفل آفلاین دستگاه است. یکی از روشهایی که ممکن است سارق برای جلوگیری از ردیابی گوشی به کار ببرد، قطع ارتباط آن با اینترنت است؛ برای مثال با فعال کردن حالت هواپیما یا قطع اتصال داده تلفن همراه و وایفای. در چنین شرایطی، این قابلیت میتواند پس از قطع ارتباط، صفحه دستگاه را قفل کند و اجازه ندهد آفلاین شدن گوشی بهسادگی به معنای از بین رفتن لایه حفاظتی آن باشد.
در کنار این قابلیتها، قفل از راه دور نیز اهمیت زیادی دارد. اگر کاربر متوجه شود گوشیاش گم یا سرقت شده، میتواند از دستگاه دیگری برای قفل کردن تلفن استفاده کند. این قابلیت به کاربر اجازه میدهد حتی زمانی که گوشی در اختیارش نیست، یک لایه حفاظتی فوری ایجاد کند. برای استفاده از آن، شماره تلفن دستگاه باید تأیید شده باشد و کاربر میتواند از سرویس اختصاصی قفل از راه دور اندروید استفاده کند.
مسیر دسترسی به این تنظیمات بسته به سازنده گوشی متفاوت است. در گوشیهای سامسونگ معمولاً باید از مسیر تنظیمات ← امنیت و حریم خصوصی ← محافظت از دستگاه گمشده ← محافظت در برابر سرقت وارد شوید.
در گوشیهای پیکسل نیز مسیر مشابهی وجود دارد، اما گزینههای مربوط به محافظت در برابر سرقت در بخش امنیت و حریم خصوصی ← باز کردن قفل دستگاه ← محافظت در برابر سرقت قرار گرفتهاند. بنابراین اگر گزینهها را دقیقاً در همین مسیرها پیدا نکردید، ممکن است نام یا محل آنها در رابط کاربری گوشی شما متفاوت باشد.
البته فعال بودن قابلیتهای ضدسرقت بهتنهایی کافی نیست. یکی از مهمترین لایههای امنیتی همچنان قفل صفحه مطمئن است. استفاده از یک پین ساده، رمز قابل حدس یا الگویی که دیگران بهراحتی بتوانند آن را مشاهده کنند، میتواند امنیت گوشی را کاهش دهد. استفاده از پین مناسب، رمز عبور قوی و قابلیتهای بیومتریک مانند اثر انگشت یا تشخیص چهره، مجموعه دفاعی گوشی را کاملتر میکند.
گوگل همچنین قابلیت بررسی هویت را برای برخی گوشیهای جدیدتر ارائه کرده است. این قابلیت میتواند در شرایط خاص، بهویژه زمانی که دستگاه از مکانهای معمول کاربر دور شده، برای انجام برخی اقدامات حساس دوباره احراز هویت بیومتریک یا پین را درخواست کند. به این ترتیب، حتی اگر فردی به گوشی دسترسی فیزیکی پیدا کند، انجام برخی تغییرات حساس بدون تأیید صاحب دستگاه دشوارتر خواهد شد.
نکته مهم این است که همه گوشیهای اندرویدی الزاماً از تمام این امکانات پشتیبانی نمیکنند. این قابلیتها در چارچوب سرویسهای گوگلپلی برای دستگاههای مجهز به اندروید ۱۰ و نسخههای جدیدتر ارائه شدهاند، اما برخی گوشیهای اقتصادی مجهز به نسخه اندروید گو، تبلتهای اندرویدی و دستگاههایی که از مجموعه کامل سرویسهای گوگلپلی برخوردار نیستند، ممکن است به بخشی از این امکانات دسترسی نداشته باشند.
بنابراین بهتر است کاربران به جای اینکه بعد از گم شدن یا سرقت گوشی به فکر امنیت آن بیفتند، همین حالا چند دقیقه برای بررسی تنظیمات امنیتی دستگاه خود وقت بگذارند. فعال کردن قفل هنگام تشخیص سرقت، قفل آفلاین و قفل از راه دور، در کنار استفاده از رمز عبور یا پین قوی، میتواند احتمال دسترسی سارق به اطلاعات شخصی را کاهش دهد. مهمتر اینکه این اقدامات باید پیش از وقوع سرقت انجام شوند؛ وقتی گوشی از دست کاربر خارج شده، دیگر فرصت چندانی برای تغییر تنظیمات وجود ندارد.
این قابلیتها قرار نیست سرقت گوشی را غیرممکن کنند و تضمینی برای بازگشت دستگاه نیستند، اما هدف اصلی آنها کاهش خسارت پس از سرقت است. در شرایطی که گوشی هوشمند حجم بزرگی از اطلاعات شخصی و مالی کاربر را در خود نگه میدارد، قفل شدن خودکار دستگاه و محدود شدن دسترسی به دادهها میتواند تفاوت بزرگی میان «از دست دادن یک گوشی» و «از دست دادن اطلاعات شخصی» ایجاد کند.
منبع: فارس
