به گزارش تجارت نیوز، استرن درو، کارشناس اقتصاد بینالملل گفت: پروفسور جیانگ هشدار داده بود که نظام بدهی آمریکا شباهت زیادی به یک طرح پانزی عظیم پیدا کرده است.
استدلال این است: وقتی کشورهایی مثل بریتانیا، چین، ژاپن و کرهجنوبی شروع به فروش اوراق خزانه آمریکا میکنند، تعداد فروشندگان افزایش مییابد. در نتیجه قیمت اوراق پایین میآید و بازدهی بالا میرود.
بازدهی بالاتر یعنی هزینه استقراض دولت آمریکا بیشتر میشود.
اما اینجا یک سؤال مهم مطرح میشود: اگر خریداران خارجی دیگر مثل گذشته مشتاق خرید اوراق نباشند، چه کسی باید تقاضا را حفظ کند؟ منتقدان میگویند دولت آمریکا و نهادهای مالی وابسته به آن ناچار میشوند با خرید اوراق بلندمدت، از سقوط قیمت و جهش شدید بازدهی جلوگیری کنند؛ یعنی در عمل، سیستم برای حفظ ثبات خودش به حمایت داخلی بیشتری نیاز پیدا میکند.
اگر این روند ادامه پیدا کند، مسئله فقط بازار اوراق نیست؛ بلکه میتواند به اعتماد به دلار، هزینه تأمین مالی آمریکا و جایگاه پترودلار نیز فشار وارد کند.
برای حدود ۵۰ سال، بخش مهمی از نظم مالی جهان بر این پایه استوار بود که کشورهای صادرکننده نفت، درآمدهای نفتی خود را عمدتاً در داراییهای دلاری، از جمله اوراق خزانه آمریکا، نگهداری کنند.ژ
حالا اگر این چرخه بهتدریج ضعیف شود، سؤال بزرگ این است: آیا «استثنا بودن دلار» همچنان میتواند بدون تقاضای خارجی قدرتمند برای بدهی آمریکا ادامه پیدا کند؟
این لزوماً به معنای فروپاشی فوری دلار یا اقتصاد آمریکا نیست؛ اما میتواند نشانهای از تغییر تدریجی قواعد بازی مالی جهان باشد.
