به گزارش تجارت نیوز، تقویم کارخانههای فولادی دیگر شباهتی به تقویم عادی تولید ندارد. هنوز سرمای زمستان بهطور کامل پایان نیافته که هشدار محدودیت برق میرسد و پیش از آنکه فولادسازان بتوانند عقبماندگی نیمه نخست سال را جبران کنند، دوباره محدودیت گاز آغاز میشود. در این چرخه، کارخانهها تعطیل مطلق نیستند، اما بخش مهمی از سال را با کاهش ظرفیت، توقف خطوط، خرید برق گران یا محدودیت خوراک واحدهای احیا پشت سر میگذارند. ۷.۵ ماه در سال؛ تولید واقعی صنعت فولاد!
آمار سال ۱۴۰۴ تصویری روشن از این وضعیت ارائه میکند. انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران روز ۲۹ فروردین ۱۴۰۵ اعلام کرد تولید فولاد کشور در سال ۱۴۰۴ با رشد ۶.۲ درصدی به ۳۲.۱ میلیون تن رسیده است. این رشد در نگاه نخست امیدوارکننده به نظر میرسد، اما تولید سال ۱۴۰۴ تنها به سطح سال ۱۴۰۲ بازگشته و همچنان فاصله زیادی با ظرفیت نصبشده صنعت دارد.
مهدی محمدی، رئیس انجمن تولیدکنندگان فولاد آلیاژی ایران نیز، هفتم اردیبهشت ۱۴۰۵ در گفتوگو با خبرگزاری مهر اعلام کرده بود، نرخ بهرهبرداری از ظرفیت فولادسازی کشور در سال ۱۴۰۴ تنها ۶۳ درصد بوده است. اگر این نرخ به زبان تقویمی ترجمه شود، تولید واقعی صنعت در یک سال تقریباً معادل ۷.۵ ماه فعالیت با ظرفیت کامل است. این محاسبه بهمعنای تعطیلی کامل کارخانهها در ۴.۵ ماه باقیمانده نیست؛ بلکه نشان میدهد مجموع توقفها و کاهش ظرفیت در طول سال، چه مقدار تولید را از صنعت گرفته است.
بنابراین، وقتی از «ماههای تولید مؤثر» صحبت میشود، منظور ماههایی نیست که در آنها درِ کارخانه کاملاً بسته بوده است. ممکن است یک واحد در تمام ۱۲ ماه روشن باشد، اما چند ماه با ۲۰، ۴۰ یا ۵۰ درصد ظرفیت کار کند. جمع این کاهشها در پایان سال خود را به شکل افت نرخ بهرهبرداری نشان میدهد. صنعت فولاد ایران از نظر تقویمی ۱۲ ماه فعال است، اما از نظر میزان استفاده از تجهیزات و سرمایهای که برای آنها صرف شده، فقط بخشی از سال را با توان واقعی خود تولید میکند. خاموشی پیش از رسیدن تابستان
بحران برق در سال ۱۴۰۴ حتی تا تابستان هم صبر نکرد. انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران در گزارشی که ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۴ در خبرگزاری ایسنا منتشر شد، اعلام کرد محدودیت برق از ۱۶ فروردین بر واحدهای فولادی اعمال شده است. به این ترتیب، فولادسازان …
