به گزارش تجارت نیوز، در سالهای اخیر فناوریهای مورد نیاز برای کاهش انتشار گازهای گلخانهای با سرعت زیادی توسعه یافتهاند. امروزه پنلهای خورشیدی با راندمان بالا تولید میشوند، توربینهای بادی به بلوغ فنی رسیدهاند، خودروهای برقی در سراسر جهان در حال گسترش هستند، باتریهای ذخیرهسازی انرژی عملکرد قابل قبولی دارند و حتی فناوری تولید هیدروژن سبز نیز از مرحله آزمایشگاهی عبور کرده است.
با این حال، برخلاف تصور بسیاری از کارشناسان، بزرگترین مانع گذار انرژی دیگر فناوری نیست. امروز مشکلات اصلی در حوزههایی مانند برنامهریزی، توسعه شبکه برق، زیرساختهای انتقال انرژی، هماهنگی میان سازمانها، صدور مجوزها و تصمیمهای سیاسی دیده میشود.
به بیان دیگر، بسیاری از کشورها میلیاردها دلار صرف توسعه تجهیزات و فناوریهای سبز کردهاند اما از ایجاد زیرساختهایی که این فناوریها برای عملکرد صحیح به آن نیاز دارند، غافل ماندهاند. نتیجه این بیتوجهی، پروژههایی است که با وجود صرف هزینههای سنگین، کارایی لازم را ندارند یا حتی بدون استفاده باقی ماندهاند. اتوبوسهای برقی ایرلند؛ زمانی که خودروها آماده بودند اما شارژری وجود نداشت
یکی از عجیبترین نمونههای این موضوع در ایرلند رخ داد. دولت این کشور بیش از ۱۳۰ دستگاه اتوبوس برقی را بیش از دو سال پیش خریداری و تحویل گرفت. ارزش هر اتوبوس حدود ۵۰۰ هزار یورو برآورد شده بود، اما مشکل از جایی آغاز شد که زیرساخت شارژ این ناوگان هنوز آماده نبود.
نبود ایستگاههای شارژ کافی باعث شد این اتوبوسها در پارکینگها متوقف بمانند و شرکت حملونقل همچنان مجبور باشد از ناوگان دیزلی قدیمی استفاده کند.
در کنار هزینه خرید این اتوبوسها، میلیونها یورو نیز صرف نگهداری، انبارداری و مراقبت از خودروهایی شد که عملاً هیچ استفادهای از آنها صورت نگرفت.
این اتفاق نشان داد که حتی پیشرفتهترین فناوری نیز بدون زیرساخت مناسب نمیتواند به بهرهبرداری برسد. در واقع، نصب شارژرها باید بسیار سادهتر از طراحی و تولید اتوبوسهای برقی میبود، اما ترتیب اجرای پروژهها برعکس انجام شد. هند؛ بیش از ۵۰ گیگاوات نیروگاه تجدیدپذیر پشت سد شبکه انتقال برق
نمونه دیگری از مشکلات گذار انرژی را میتوان در هند مشاهده کرد. این کشور یکی از سریعترین رشدها را …
