به گزارش سایت دیدبان ایران، حدود دو هفته پس از خورشیدگرفتگی ۲۱ مرداد، یک ماهگرفتگی جزئی اما بسیار عمیق رخ میدهد؛ بهطوری که ۹۶ درصد قرص ماه در سایه کامل زمین قرار میگیرد. هرگاه خورشیدگرفتگی و ماهگرفتگی در یک فصل گرفت رخ دهند، معمولاً با فاصلهی تقریباً ۱۴ تا ۱۵ روز از یکدیگر در آسمان مشاهده میشوند. این بار نیز حدود دو هفته پس از خورشیدگرفتگی کامل ۲۱ مرداد ۱۴۰۵، نوبت به یک ماهگرفتگی بسیار عمیق در ۶ شهریور رسیده است؛ رویدادی که ماه را تقریباً بهطور کامل در سایه زمین فرو میبرد و بخش بزرگی از آن را به رنگ سرخ مسی میآورد.
ماهگرفتگی ۶ شهریور ۱۴۰۵ (۲۸ اوت ۲۰۲۶) یک خسوف جزئی بسیار عمیق است. در اوج گرفت، حدود ۹۶ درصد از سطح ماه درون تاریکترین بخش سایه زمین، یعنی تمامسایه قرار میگیرد. به همین دلیل، هرچند این رویداد از نظر فنی ماهگرفتگی کامل محسوب نمیشود، ظاهر ماه میتواند بسیار شبیه «ماه خونین» باشد. خسوف پیشرو عمیقترین ماهگرفتگی مشاهدهپذیر در دنیا تا خسوف کامل ۳۱ دسامبر ۲۰۲۸ خواهد بود. …
