به گزارش سایت دیدبان ایران، حدود دو هفته پس از خورشیدگرفتگی ۲۱ مرداد، یک ماهگرفتگی جزئی اما بسیار عمیق رخ میدهد؛ بهطوری که ۹۶ درصد قرص ماه در سایه کامل زمین قرار میگیرد. هرگاه خورشیدگرفتگی و ماهگرفتگی در یک فصل گرفت رخ دهند، معمولاً با فاصلهی تقریباً ۱۴ تا ۱۵ روز از یکدیگر در آسمان مشاهده میشوند. این بار نیز حدود دو هفته پس از خورشیدگرفتگی کامل ۲۱ مرداد ۱۴۰۵، نوبت به یک ماهگرفتگی بسیار عمیق در ۶ شهریور رسیده است؛ رویدادی که ماه را تقریباً بهطور کامل در سایه زمین فرو میبرد و بخش بزرگی از آن را به رنگ سرخ مسی میآورد.
ماهگرفتگی ۶ شهریور ۱۴۰۵ (۲۸ اوت ۲۰۲۶) یک خسوف جزئی بسیار عمیق است. در اوج گرفت، حدود ۹۶ درصد از سطح ماه درون تاریکترین بخش سایه زمین، یعنی تمامسایه قرار میگیرد. به همین دلیل، هرچند این رویداد از نظر فنی ماهگرفتگی کامل محسوب نمیشود، ظاهر ماه میتواند بسیار شبیه «ماه خونین» باشد. خسوف پیشرو عمیقترین ماهگرفتگی مشاهدهپذیر در دنیا تا خسوف کامل ۳۱ دسامبر ۲۰۲۸ خواهد بود.
ماهگرفتگی زمانی رخ میدهد که زمین بین خورشید و ماه قرار بگیرد؛ بهطوری که ماه وارد سایه زمین شود و بخشی یا تمام نور خورشید از رسیدن به آن بازبماند. از آنجایی که ماه برخلاف خورشید نور تولید نمیکند و درخشش آن حاصل بازتاب نور خورشید است، قرارگرفتن در سایه زمین باعث میشود روشناییاش بهشدت کاهش پیدا کند.
سایه زمین دو بخش اصلی دارد: نیمسایه که بخش کمرنگتر سایه است و تمامسایه که بخش تاریکتر آن را تشکیل میدهد. وقتی ماه فقط از نیمسایه عبور کند، ماهگرفتگی نیمسایهای رخ میدهد و تغییر روشنایی معمولاً چندان چشمگیر نیست. اگر بخشی از قرص ماه وارد تمامسایه شود، گرفت جزئی است و اگر کل قرص ماه وارد تمامسایه شود، شاهد ماهگرفتگی کامل خواهیم بود.
رویداد ۶ شهریور در دسته دوم قرار میگیرد، اما با فاصلهای بسیار اندک از گرفت کامل. در بیشینه گرفت، ۹۶٫۲ درصد از قرص ماه درون تمامسایه زمین خواهد بود و تنها باریکهای از ماه بهطور مستقیم نور خورشید را دریافت خواهد کرد. همین امر باعث میشود منظرهای بسیار متفاوت با یک ماهگرفتگی جزئی معمولی شکل بگیرد.
تماشای …
