به گزارش سایت دیدبان ایران، پژوهشگران در آزمایش BES III شواهد تازهای از ذرهی X(2370) ارائه کردهاند که احتمالاً میتواند نخستین نمونهی مشاهدهشده از ذرهی «گلوبال» باشد. جهان فیزیک ذرات پر از پدیدههای عجیب است، اما برخی از آنها حتی در مقیاس ذرات بنیادی نیز غیرمعمول به نظر میرسند. اکنون گروهی از پژوهشگران چینی شواهد تازهای ارائه کردهاند که میتواند به شناسایی یکی از عجیبترین حالتهای پیشبینیشده در فیزیک ذرات، یعنی «گلوبال» (Glueball) کمک کند؛ حالتی هادرونی که در سادهترین توصیف، از گلوئونهای بههمپیوسته تشکیل شده است.پروتون و نوترون هرکدام از سه کوارک تشکیل شدهاند و ترکیب رنگی این سه کوارک در مجموع یک حالت تکین رنگی و در نتیجه خنثی از نظر بار رنگ ایجاد میکند.
گلوئونها حامل نیروی هستهای قوی هستند؛ همانطور که فوتونها حامل نیروی الکترومغناطیسیاند. گلوئونها مانند فوتونها جرم سکون ندارند، اما برخلاف فوتونها، خودشان حامل بار رنگ هستند و میتوانند با یکدیگر برهمکنش کنند. نیروی هستهای قوی یکی از چهار نیروی بنیادی طبیعت است و نقش اساسی در ساختار ماده دارد. این نیرو کوارکها را درون ذراتی مانند پروتون و نوترون به هم متصل و در نهایت به شکلگیری هستهی اتمها کمک میکند.
توصیف تمام برهمکنشهای مذکور در چارچوب نظریهای به نام «کرومودینامیک کوانتومی» یا QCD انجام میشود. در این نظریه، کوارکها و گلوئونها دارای نوعی ویژگی به نام «بار رنگ» هستند. واژهی رنگ در اینجا هیچ ارتباطی با رنگی که با چشم میبینیم ندارد و صرفاً نامی قراردادی برای توصیف یک ویژگی کوانتومی است.
ذراتی که در طبیعت بهصورت آزاد مشاهده میشوند باید از نظر بار رنگ خنثی باشند. برای مثال، پروتون و نوترون هرکدام از سه کوارک تشکیل شدهاند و ترکیب رنگی این سه کوارک در مجموع یک حالت تکین رنگی و در نتیجه خنثی از نظر بار رنگ ایجاد میکند. مزونها نیز از یک کوارک و یک پادکوارک تشکیل میشوند و بار رنگ آنها یکدیگر را خنثی میکند.
اما گلوئونها وضعیت متفاوتی دارند، زیرا علاوه بر انتقال نیروی هستهای قوی، خودشان نیز بار رنگ دارند و به همین دلیل میتوانند با یکدیگر برهمکنش …
