به گزارش سایت دیدبان ایران، اعلام عبور ظرفیت نصبشده نیروگاههای تجدیدپذیر از مرز ۵۸۰۰ مگاوات، پروندهای تازه از اختلافنظر میان منتقدان و متولیان صنعت برق گشوده است؛ جایی که منتقدان این عدد را «عددسازی» میخوانند و طرف مقابل بر صحت آمار اعلامی اصرار دارد. اما ریشه این مناقشه را نه در کموکیفِ اعداد، بلکه در خلط دو شاخص فنیِ متفاوت باید جست: «ظرفیت نصبشده» که با واحد مگاوات سنجیده میشود و حداکثر توانِ تولیدی یک نیروگاه در شرایط مشخص را نشان میدهد، و «انرژی تولیدی» که با مگاواتساعت اندازهگیری میشود و مجموع برقِ تحویلی به شبکه در یک بازه زمانی معیّن را گزارش میکند. پرسش اصلی این گزارش آن است که آیا مقایسه مستقیم این دو شاخص بدون تعیین بازه زمانی مشترک و در نظر گرفتن شرایط بهرهبرداری، مبنای فنیِ درستی برای قضاوت درباره واقعی یا غیرواقعی بودن آمار ظرفیت است؛ پرسشی که پاسخ آن، هم تکلیف منتقدان را روشن میکند و هم ضرورت شفافسازی دادههای تولید و اتصال نیروگاهها را برجسته میسازد.
۵۸۰۰ مگاوات؛ ظرفیت نصبشده یا برق تولیدی؟
یکی از مهمترین منشأهای اختلافنظر درباره آمار نیروگاههای تجدیدپذیر که اخیرا و با افزایش ظرفیت نیروگاه های تجدیدپذیر و به ویژه خورشیدی نمود یافته ، مقایسه دو شاخص متفاوت ظرفیت نصبشده و انرژی تولیدی است.
درهمین خصوص منتقدان و برخی کارشناسان معتقدند که آمار اعلامی به طور مثال میازن کنونی 5800 مگاوات ظرفیت نصب شده عدد سازی است.
ظرفیت نصبشده با واحد مگاوات (MW) بیان میشود و نشان میدهد یک نیروگاه، در شرایط مشخص، حداکثر چه میزان توان تولید برق دارد. اما انرژی تولیدی با واحد مگاواتساعت (MWh) سنجیده میشود و به مجموع برق تولیدشده در یک بازه زمانی برای مثال یک ساعت، یک روز یا یک ماه اشاره دارد که این شاخص برای همه نیروگاه های حرارتی، بادی، آبی و خورشیدی و هسته ای استفاده می شود.
به بیان ساده، اگر روی تابلو یک نیروگاه خورشیدی عدد 5800 مگاوات درج شده باشد، آیا باید انتظار داشت این نیروگاه در تمام ۲۴ ساعت شبانهروز، 5800 مگاوات برق به شبکه تحویل دهد؟ پاسخ فنی روشن است: خیر.
