به گزارش سایت دیدبان ایران، - تقویم نجومی به ما میگوید، با عبور از نیمه مرداد و حرکت به سمت شهریور، طول روزها بهتدریج کوتاهتر شده و زاویه تابش خورشید نسبت به نیمکره شمالی، ملایمتر میشود؛ درنتیجه، منطقی آن است که هرچند کمکم و تدریجی، شاهد کاهش دمای هوا باشیم. اما در واقعیت اوضاع به نحو دیگری است و این روزها همچنان داغترین روزهای سال را پشت سر میگذاریم؛ این پدیده که برای خیلی از افراد گیجکننده است، در دنیای علم هواشناسی و فیزیک شهری، یک «تأخیر فصلی» کاملاً شناختهشده است که با متغیرهای محیطی دیگری مثل توسعه یافتن شهرها و الگوهای مصرف انرژی ترکیب شده و معجونی از گرمای طاقتفرسا را ایجاد کرده که بعید است فعلاً دست از سر ما بردارد. چرا بعد از انقلاب تابستانی، گرمای تابستان تمام نمیشود؟
تصور عمومی این است که اوج گرمای سال باید در اول تیرماه (انقلاب تابستانی) باشد؛ چرا که در این زمان، زمین بیشترین میزان تابش خورشیدی را دریافت میکند؛ اما فیزیک جو و اقیانوسها تابع این قاعده ساده نیستند. علت این پدیده، مفهومی به نام «تأخیر فصلی» است. …
