به گزارش سایت دیدبان ایران، زلزله قدرتمند ۷٫۴ ریشتری که ۱۰ اوت ۲۰۲۶ کلمبیا را لرزاند، تاکنون دستکم ۲۹۰ کشته برجای گذاشته و هزاران خانه را تخریب یا آسیبدیده کرده است. درحالیکه عملیات گسترده جستوجو و نجات در مناطق آسیبدیده ادامه دارد، پژوهشهای مهندسی سازه نشان میدهد بخشی از شدت خسارتها ممکن است به شیوههای رایج ساختوساز در کلمبیا و استفاده گسترده از دیوارهای بتنی نازک و کمآرماتور مربوط باشد. مرکز زمینشناسی ایالات متحده اعلام کرده است که کانون زلزله در نزدیکی سنخوزه دل پالمر در استان چوکو قرار داشت. شهرهای کالی، مانیسالس و پریرا نیز از مناطقی هستند که خسارتهای قابلتوجهی در آنها گزارش شده است.
برآوردهای اولیه از تخریب یا آسیبدیدن هزاران خانه حکایت دارند و انتظار میرود با ادامه عملیات امدادی، شمار قربانیان نیز افزایش پیدا کند.
براساس دادههای مرکز زمینشناسی ایالات متحده، زلزله در عمق حدود ۱۱۰ کیلومتری زمین رخ داد و عامل اصلی آن حرکت امتدادلغز یک گسل بود.
در گسلهای امتدادلغز، دو بخش پوسته زمین بهصورت افقی در کنار یکدیگر حرکت میکنند، نه اینکه یکی نسبت به دیگری بالا یا پایین برود. این نوع حرکت میتواند انرژی زیادی آزاد کند و در صورت رسیدن امواج لرزهای شدید به مناطق پرجمعیت، خسارت گستردهای به ساختمانها وارد شود.
زمینلرزه کلمبیا حدود یک ماه پس از زلزلههای شدید ونزوئلا رخ داد؛ رویدادهایی که براساس برآوردها ممکن است بیش از ۵۸ هزار ساختمان را تخریب یا دچار آسیب کرده و جان هزاران نفر را گرفته باشند.
درحالحاضر شواهد کافی برای ارتباط مستقیم این دو رویداد وجود ندارد. بااینحال، پژوهشهای لرزهشناسی نشان دادهاند در برخی شرایط، لغزش روی یک گسل میتواند توزیع تنش در پوسته زمین را تغییر دهد و فشار وارد بر گسلهای مجاور را افزایش دهد. این پدیده که با عنوان «انتقال تنش» شناخته میشود، در بعضی مناطق میتواند احتمال وقوع زمینلرزه روی گسلهای نزدیک را تغییر دهد.
رایان هولت، مدرس ارشد مهندسی سازه و زلزله در دانشگاه نیوکاسل استرالیا، سالها روی رفتار سازههای بتنآرمه در برابر زلزله تحقیق کرده است. بخشی از پژوهشهای او …
