به گزارش سایت دیدبان ایران، ۱۰ آگوست ۲۰۱۵ (۱۹ مرداد ۱۳۹۴)، گوگل یکی از بزرگترین تغییرات تاریخ خود را اعلام کرد. لری پیج و سرگئی برین، بنیانگذاران این شرکت، با انتشار نامهای از تأسیس هلدینگ آلفابت خبر دادند؛ ساختاری که از آن زمان، گوگل را به بزرگترین زیرمجموعهی خود تبدیل و مدیریت پروژههای مختلف این غول فناوری را با تغییرات بزرگی همراه کرد پیش از تأسیس آلفابت، همهی فعالیتهای گوگل، از موتور جستوجو و اندروید گرفته تا پروژههای بلندپروازانهای مانند خودروهای خودران، علوم زیستی و اینترنت پرسرعت، زیر یک ساختار واحد اداره میشدند.
با تشکیل آلفابت، کسبوکار اصلی گوگل شامل جستوجو، تبلیغات، یوتیوب، اندروید، کروم و سرویسهای ابری در قالب «شرکت گوگل» باقی ماند و پروژههای تحقیقاتی و آیندهنگر مانند ویمو، آزمایشگاه X و Verily و Calico به شرکتهای مستقلی زیر چتر آلفابت تبدیل شدند. هدف از این تغییر، افزایش شفافیت مالی، تمرکز بیشتر مدیران بر کسبوکار اصلی و فراهم کردن فضای مناسب برای توسعه پروژههای پرریسک و نوآورانه بود.
همزمان با این بازسازی، سوندار پیچای که پیشتر مسئولیت بخشهای کلیدی گوگل را برعهده داشت، به سمت مدیرعامل گوگل منصوب شد و لری پیج نیز مدیریت آلفابت را برعهده گرفت.
بازار سرمایه از این تصمیم استقبال کرد و ارزش سهام شرکت در همان روز بیش از ۶ درصد رشد کرد؛ چون سرمایهگذاران معتقد بودند تفکیک کسبوکار سودآور گوگل از پروژههای بلندمدت، شفافیت بیشتری دربارهی عملکرد مالی شرکت ایجاد میکند.
در ۱۰ سال گذشته، ساختار آلفابت نقش مهمی در رشد برخی از بزرگترین پروژههای فناوری جهان داشت. برای مثال، ویمو اکنون یکی از پیشرفتهترین شرکتهای فعال در حوزهی تاکسیهای خودران محسوب میشود و گوگل کلاد نیز به یکی از سه بازیگر اصلی بازار رایانش ابری تبدیل شده است.
در همین مدت، برخی پروژههای دیگر مانند Loon و Stadia متوقف شدند؛ موضوعی که نشان میدهد آلفابت به شرکتهای زیرمجموعه اجازه میدهد ایدههای جاهطلبانه را آزمایش کنند و در صورت موفقنبودن، بدون تأثیر جدی بر کسبوکار اصلی کنار گذاشته شوند.
بسیاری از تحلیلگران معتقدند بازسازی مدیریتی سال ۲۰۱۵، الگوی جدیدی برای اداره شرکتهای بزرگ فناوری ایجاد کرد؛ الگویی که در آن، کسبوکارهای سودآور و پروژههای آیندهنگر میتوانند در کنار یکدیگر رشد کنند، بدون اینکه مانعی برای یکدیگر باشند.
