به گزارش سایت دیدهبان ایران؛ مطالعهای جدید با مقایسه استخوان پاشنه نئاندرتالها و انسانهای امروزی نشان میدهد پوشیدن کفش و کاهش تحرک، از عوامل اصلی تغییر شکل پای ما بوده است.
پاهای انسان امروزی نسبت به نئاندرتالها ظریفتر است و پژوهشی تازه نشان میدهد سبک زندگی کمتحرک و استفادهی مداوم از کفش، بهویژه کفشهای سفت، ممکن است در تغییر شکل استخوان پاشنهی انسان نقش داشته باشد.
پژوهشگران هفت استخوان پاشنهی متعلق به نئاندرتالها را با ۶۴ نمونه از انسان خردمند مقایسه کردند. نمونهها از گروههای مختلفی میآمدند؛ از شکارچیگردآورندگان دورهی پارینهسنگی و جوامع عصر آهن گرفته تا انسانهای ساکن ایتالیای پس از انقلاب صنعتی. نتایج نشان داد استخوان پاشنهی نئاندرتالها در مقایسه با انسان امروزی کوتاهتر اما ضخیمتر، پهنتر و حجیمتر بوده است.
استخوان پاشنهی نئاندرتالها کوتاهتر، اما پهنتر و بلندتر بود. این ساختار باعث میشد پاشنه و در نتیجه کل پا هنگام راه رفتن، آزادی بیشتری برای چرخش به طرفین داشته باشد. چنین انعطافی احتمالاً به نئاندرتالهای سنگینوزن کمک میکرد هنگام عبور از سطوح سنگی، شیبدار و ناهموار، تعادل خود را بهتر حفظ کنند.
درمقابل، همین پاشنهی پهن و حجیم احتمالاً برای دویدن طولانی و یکنواخت چندان بهینه نبود. پژوهشگران میگویند این ویژگی با این تصور سازگار است که نئاندرتالها هنگام شکار بیشتر مسافتها را با راهرفتن طی میکردند و برخلاف برخی انسانهای امروزی، کمتر به دویدن استقامتی و تعقیب طولانیمدت شکار متکی بودند.
بخش جالب مطالعه زمانی آشکار شد که پژوهشگران استخوانهای انسانهای باستانی را با نمونههای امروزی مقایسه کردند. به نوشته آیافالساینس، استخوان پاشنهی انسانهایی که پیش از رواج گستردهی کفش زندگی میکردند، در بعضی ویژگیها بیشتر به نئاندرتالها … …
