به گزارش سایت دیدبان ایران؛ شاید برای شما هم پیش آمده باشد: کلید بالابر شیشه عقب خودرو را فشار میدهید، صدای نرم موتور الکتریکی را میشنوید و پایین رفتن شیشه را تماشا میکنید؛ اما درست زمانی که منتظرید کاملا در قاب در ناپدید شود، چند سانتیمتر بالاتر متوقف میشود. این در حالی است که شیشههای جلو بدون هیچ محدودیتی تا انتها پایین میروند. در مواجهه با این صحنه، خیلیها تصور میکنند سیستم برقی خراب شده، کارخانه کمفروشی کرده یا شاید یک ویژگی ایمنی برای محافظت از کودکان تعبیه شده است. اما واقعیتِ این ماجرا بسیار سادهتر از این حرفهاست و همهچیز به یک مسئله هندسی بازمیگردد. چرخ عقب؛ مانع اصلی پایین رفتن شیشه
شیشه خودرو هنگام پایین آمدن غیب نمیشود، بلکه باید به درون فضای خالی داخل در هدایت شود. درهای جلو ساختاری کاملا مستطیلی و بلند دارند، بنابراین شیشه فضای کافی برای پایین رفتن در اختیار دارد. اما داستان درهای عقب متفاوت است. اگر به قوس پایینی درهای عقب دقت کنید، متوجه میشوید که بخش عقبِ در، دقیقا روی قوس چرخ خودرو برش خورده است. این قوس فضای عمودی داخل در را به شدت محدود میکند؛ بنابراین شیشه قبل از رسیدن به انتهای مسیر خود، به قوس گلگیر برخورد کرده و ناچارا همان جا متوقف میشود. درِ عقب خودرو؛ شلوغتر از آنچه به نظر میرسد
کمبود فضا فقط به خاطر قوس چرخ نیست. فضای باریک داخل در باید قطعات ریز و درشت دیگری را هم در خود جای دهد؛ از مکانیزم و موتور بالابر شیشه گرفته تا قفل، سیمکشیها، بلندگوهای سیستم صوتی، عایقهای صوتی و میلههای فولادی محافظ در برابر تصادفات جانبی. طراحان میتوانستند درها را بزرگتر بسازند، اما این کار مستلزم تغییر فاصله محوری، شیب سقف و تناسبات کلی خودرو بود. بنابراین، بیرون ماندن چند سانتیمتر از شیشه، در واقع یک معامله و سازش هوشمندانه میان زیبایی، ایمنی، فضای کابین و هزینههای ساخت است. شایعه حفظ امنیت کودکان؛ باوری جذاب اما نادرست
یکی از رایجترین باورها در میان مردم این است که شیشه عقب به این دلیل کاملا پایین نمیرود تا از بیرون افتادن یا بیرون پریدن کودکان جلوگیری شود! اگرچه این فرضیه بسیار منطقی و دلسوزانه به نظر میرسد، اما علت اصلی طراحی شیشه نیست. طراحان خودرو برای امنیت کودکان، سیستم «قفل کودک» روی درها و کلید قفلکن شیشهها را توسط راننده تعبیه کردهاند. ماندن بخشی از شیشه روی در، تنها حاصل محدودیتهای ابعادی و مهندسی است، نه یک قانون یا استانداردی اجباری برای ایمنی کودکان چرا برخی خودروها شیشه عقب را کاملا پایین میبرند؟
حتما خودروهایی را دیدهاید که شیشه عقب آنها به طور کامل پایین میرود. طراحان برای حل این مشکل چند راهکار هوشمندانه دارند. در خودروهایی با دربهای عقب کشیدهتر یا فاصلهمحوری بیشتر، فضای کافی وجود دارد. اما یکی از رایجترین روشها، استفاده از یک شیشه لچکی یا سهگوش ثابت در انتهای درب است. با تقسیم شیشه به یک بخش ثابت و یک بخش متحرک، بخش متحرک باریکتر شده و به راحتی در فضای باقیمانده داخل درب جا میگیرد. در برخی مدلهای پیچیدهتر نیز شیشه به جای حرکت کاملا عمودی، با کمی زاویه یا چرخش پایین میرود. چطور بفهمیم شیشه ماشین خراب شده یا طبیعت طراحی آن است؟
اگر شیشه عقب خودروی شما همواره تا ارتفاع مشخصی پایین میرود و با شیشه سمت دیگر دقیقا همسطح است، جای هیچ نگرانی نیست؛ سیستم کاملا سالم است. اما در صورت مشاهده علائم زیر، باید به فکر تعمیر بالابر باشید:
یکی از شیشههای عقب بیشتر یا کمتر از دیگری پایین برود.
شیشه به طور ناگهانی در نقطهای بالاتر از حد همیشگی گیر کند.
حرکت شیشه همراه با لرزش، صدای خردشدگی و تقتق باشد.
شیشه پایین برود اما دیگر بالا نیاید.
پایین نرفتن کامل شیشه عقب به این معنی نیست که خودروسازان فراموش کردهاند شیشه برقی چطور کار میکند، یا میخواهند هوای تازه را از سرنشینان عقب دریغ کنند. واقعیت این است که شیشه برای پنهان شدن به فضای خالی نیاز دارد؛ فضایی که میان قوس چرخ، قطعات فنی، ساختار ایمنی و فرمدهی بدنه به سرعت پر میشود. پس دفعه بعد که دیدید شیشه عقب ماشینتان چند سانتیمتر بیرون مانده، کلید برقی را سرزنش نکنید؛ مقصر اصلی فرمِ بدنه و قوس چرخ خودروست!
