به گزارش سایت دیدبان ایران، یک برنامهی منظم شامل خواب کافی، ناشتایی و ورزش، باعث شد سن زیستی یک استاد دانشگاه سنگاپوری ۱۵ سال کاهش یابد. پروفسور دین هو از دانشگاه ملی سنگاپور، تصمیم گرفت خودش را به عنوان موش آزمایشگاهی برای تست برنامهی سلامتی جدیدی که برای افزایش انعطافپذیری زیستی طراحی شده بود، مورد استفاده قرار دهد. تحقیقاتی که فقط روی یک نفر انجام میشوند، معمولا چندان معتبر نیستند. اما اگر همان یک نفر، نتیجهاش جوانتر شدن کامل بدنش باشد، قضیه فرق میکند. این دقیقاً همان چیزی بود که برای پروفسور هو اتفاق افتاد.
پروفسور هو به مدت ۹ ماه، یک سری تغییرات در سبک زندگی خود اعمال کرد که شامل موارد زیر بود:
دین هو در طول مطالعه، جنبههای مختلف سلامت زیستی خود را اندازهگیری میکرد تا دادههای لحظهای دربارهی نوسانات فیزیولوژی (وضعیت عملکرد بدن) خود در طول زمان به دست آورد. هو دراینباره توضیح داد: «هدف ما این بود که بفهمیم بین دو معاینهی سالانه، چه اتفاقی برای بدن میافتد. ما به جای اعداد ثابت، به دنبال تغییرات لحظهای و عملکرد واقعی بدن بودیم. افراد با هم فرق دارند، اما هر فردی نیز در طول زمان تغییر میکند.»
نوشتهی آیافالساینس، هنگامی که ۹ ماه به پایان رسید، سن زیستی هو که ۴۷ سال داشت، براساس ابزاری مبتنی بر هوش مصنوعی که مجموعهای از نشانگرهای زیستی را تجزیه و تحلیل میکرد، به ۳۱٫۸ سال کاهش یافته بود. یعنی او توانسته بود بدن خود را بیش از ۱۵ سال جوانتر کند.
علاوهبراین، او نشانههایی از بهبود سلامت قلب و عروق نشان داد:
با وجود نتایج شگفتانگیز، خود هو نیز به این نکته اشاره کرد که ادامهی این برنامه در درازمدت چندان آسان نیست. دلیل اصلی، ماهیت غیراجتماعی این برنامه است. او در این باره گفت: «چندین بار پیش آمد که در مهمانیها یا دورهمیهای شبانه شرکت کردم، اما حتی یک لقمه هم نخوردم و طبیعی بود که همه با من شوخی میکردند. من هم میدانم که این روش برای همهی موقعیتهای اجتماعی در آینده ممکن نیست و نمیتوانم همیشه این کار را تکرار کنم.»
او همچنین مینویسد نتایج این مطالعه باید با احتیاط تفسیر شوند، زیرا او تنها شرکتکننده بود و نتایج او با یک گروه کنترل (که درمان را دریافت نکردهاند) مقایسه نشد. با وجود این محدودیت، هو میگوید یافتههای او میتوانند به «بازتعریف درک ما از پیری سالم» کمک کنند.
