به گزارش سایت دیدبان ایران، حتی اگر فردی در تاریکی کامل بیحرکت بماند و لباس استتار بپوشد، بدن گرم او همچنان در تصویر دوربینهای حرارتی دیده میشود. هر جسمی که دمایش بالاتر از صفر مطلق باشد، انرژی حرارتی منتشر میکند و کوچکترین اختلاف دمای آن با محیط میتواند بهصورت رد مشخص در دوربین فروسرخ ظاهر شود. اکنون مهندسان دانشگاه ایلینوی اربانا شمپین و دانشگاه فنی دانمارک نوعی شنل حرارتی سهبعدی ساختهاند که میتواند اثر حضور یک جسم را در میدان دمایی اطراف پنهان کند. برای دستیابی به استتار واقعی، گرما باید پیش از رسیدن به جسم به مسیرهای مختلف تقسیم شود، از اطراف آن عبور کند و در سمت دیگر دوباره به مسیر اولیه بازگردد. در این حالت، جسم داخلی از تغییر دمای محیط محافظت میشود و دوربین بیرونی الگویی را میبیند که گویی هیچ مانعی در مسیر گرما وجود ندارد.
ساختار جدید با همین روش کار میکند. به گزارش نیواطلس، شنل از یک شبکهی آلومینیومی چاپ سهبعدیشده و مادهای لاستیکی به نام PDMS تشکیل شده است. رسانایی حرارتی بالای آلومینیوم مسیرهای مشخصی برای عبور گرما ایجاد میکند، درحالیکه PDMS با رسانایی بسیار پایین، مسیرهای نامطلوب را مسدود میکند. ترکیب این دو ماده باعث میشود گرما بدون ایجاد تغییر محسوس در الگوی دمای بیرونی، از اطراف فضای مرکزی عبور کند.
دوربینهای حرارتی حتی در تاریکی کامل، هر جسم گرمایی را تشخیص میدهند و اختلاف دمای ۰٫۰۱ درجه را هم میبینند
شنل حرارتی نمیتواند در تمام بخشهای خود رسانایی یکسانی داشته باشد. برخی نواحی باید گرمای بیشتری منتقل کنند و در هر نقطه نیز انتقال گرما در یک جهت باید آسانتر از جهت دیگر باشد.
پژوهشگران ابتدا با استفاده از روشی محاسباتی به نام «ترموتیک تبدیل»، مسیر مناسب حرکت گرما در اطراف فضای محافظتشده را محاسبه کردند. نتیجهی این محاسبات، نقشهای سهبعدی از رسانایی حرارتی موردنیاز در نقاط مختلف شنل بود.
تبدیل این نقشهی نظری به جسمی ساختنی، بخش دشوار پروژه محسوب میشد. گروه پژوهشی برای حل این مشکل از روشی به نام «ناهمگنسازی سهبعدی» استفاده کرد. ساختار اصلی شبکه از مجموعهای از میلههای عمود برهم تشکیل …
