به گزارش سایت دیدبان ایران، ماهی تن از معدود ماهیان خونگرم است، اما اینکه چه عواملی باعث تکامل این ویژگی در آنها شده، موضوعی است که دانشمندان را به چالش کشیده است. اگر از شما بپرسند حیوانی خونگرم را تصور کنید، احتمالاً به پستاندارانی مثل گاو، سگ یا فیل فکر میکنید. اما ماهی تن نیز در زمرهی موجودات خونگرم قرار میگیرد. خونگرمی در میان بیش از ۳۳هزار گونه ماهی بسیار نادر است، اما ماهی تن ازجمله گونههایی است که توانایی حفظ گرمای تولیدشده توسط عضلات خود را دارد. این ویژگی، کارایی آنها را افزایش و به آنها امکان میدهد تا در مسافتهای طولانی با سرعتی بالا و پایدار شنا کنند.
ماهی تن به خانوادهای از ماهیان به نام تونماهیان (Scombridae) تعلق دارد. این خانواده، ماهیهایی شکارچی هستند که تقریباً همزمان با انقراض دایناسورها، یعنی حدود ۶۶ میلیون سال پیش، شروع به تکامل کردند. امروزه، این خانواده حدود نیمی از تمام ماهیان پرتوباله خونگرم را تشکیل میدهند.
داستان رایج در میان برخی دانشمندان این است که اجداد ماهیهای تن با نابودی شکارچیان بزرگ دریایی در پایان دورهی کرتاسه (که بر اثر برخورد سیارک منقرض شدند)، توانستند جایگاه خالی آنها را پر کنند و به مرور زمان، هم از نظر اندازه بزرگتر شدند و هم به خونگرمی دست یافتند. اما مطالعهی جدیدی این روایت ساده را به چالش میکشد.
چیس براوناستاین از دانشگاه ییل و همکارانش، با استفاده از دادههای ژنتیکی ۵۰ گونه از خانوادهی تونماهیان و همچنین شواهد فسیلی، درخت تبارزایی (شجرهنامهی تکاملی) جدیدی برای این خانواده ترسیم کردند.
پژوهشگران دریافتند که خونگرمی در تنماهیان، دستکم سه بار و به طور مستقل در دودمانهای مختلف این خانواده تکامل یافته است
یافتههای آنها نشان میدهد منشأ خانواده تونماهیان، حدود ۶۸ میلیون سال پیش، درست قبل از برخورد سیارک بوده است، اما روند تکامل و تنوعبندی آنها بسیار کندتر از آن چیزی بوده که قبلاً تصور میشد. به عبارت دیگر، تونماهیان در دورهی ۴۰ میلیون ساله به تدریج تنوع یافتند، نه اینکه به سرعت پس از انقراض دایناسورها به شکل امروزی درآیند.
یکی از جالبترین یافتههای …
