به گزارش سایت دیدبان ایران، در جنگلهای بارانی آمازون، مورچهای در آستانهی آخرین سفر زندگیاش قرار میگیرد و هیچ کنترلی بر خود ندارد. بدن مورچه میزبان قارچ انگلی اوفیوکوردیسپس (Ophiocordyceps) شده است و قارچ بهزودی آن را وادار میکند آروارههایش را در «گاز مرگ» نهایی روی پوشش گیاهی مشخصی قفل کند؛ جایی که به گورستان مورچههای آلوده تبدیل شده است. سپس اندام بارده قارچ از بدن مورچه مرده بیرون میزند و با انتشار هاگها، مورچههای دیگر را آلوده میکند. بهگزارش آیافالساینس، پژوهش تازهای نشان داده که ماجرا به همینجا ختم نمیشود. دانشمندانی که در ذخیرهگاه جنگلی آدولفو دوکه در مانائوس کار میکردند، با بررسی دیانای خزههای جنگل بارانی آمازون دریافتند همان قارچ انگلی که زمانی محدود به میزبانهای مورچهای تصور میشد، ظاهراً زندگی دوگانهی پنهانی درون موجودی کاملاً متفاوت داشته است. تحلیل خزهها نشان داد اوفیوکوردیسپس در آنها از نوع «درونزی» حضور دارد، یعنی قارچ داخل گیاه زندگی میکند، بیآنکه بیماری ایجاد کند.
قارچ در خزههایی حضور دارد که هیچ مورچه آلودهای هرگز آنها را نگزیده است
شاید در نگاه نخست عجیب به نظر برسد که گونهای انگلی بتواند دو میزبان با چنین فاصلهی تکاملی زیادی، یعنی مورچه و خزه داشته باشد. بااینحال، ژوائو پائولو ماچادو ده آراوژو، نویسنده همکار پژوهش از مؤسسه ملی پژوهشهای آمازون و دانشگاه کپنهاگ، میگوید این پدیده احتمالاً بسیار رایجتر از چیزی است که تصور میکنیم.
ماچادو توضیح میدهد پژوهشگران بهطور فزاینده دودمانهای متفاوتی از قارچهای بیماریزای حشرات را در ارتباط با گیاهان پیدا میکنند و بنابراین، انتظار میرود نمونههای بیشتری از قارچهایی که عمدتاً با حشرات در ارتباطاند، بهعنوان قارچهای درونزی گیاهی شناسایی شوند.
تالهس آلووس ژونیور، نویسندهی پژوهش از مؤسسه ملی پژوهشهای آمازون، میگوید: «ما اوفیوکوردیسپس را همراه با سایر سردههای قارچهای بیماریزای حشرات، در همهی نمونههای خزهای که دور از گورستانهای مورچهها جمعآوری شده بودند، شناسایی کردیم؛ یعنی در نمونههای کنترل …
