[سیدعلی دوستی موسوی] پرسش‌هایی درباره گرانی آب و برق

این رویداد برای مشترکین عادی رخ داده که دارای منازلی کوچک ومتوسط بوده، معمولا و در ماه‌های قبل در رده خوش مصرف‌ها قرار گرفته اند و بیشتر روزهای هفته و ساعات روز که جزو ساعات پرمصرف محسوب می شوند را درمحل کار به سرمی‌برند. بدین ترتیب آنان با مشاهده رقم فیش های تیر به معنای واقعی کلمه شوکه شده اند چرا که مثلا فیش برقی که در خرداد ۳۰۰ هزار تومان بوده در تیر به ۸۰۰ تا یک میلیون تومان افزایش یافته است.

البته بخشی از این افزایش رقم به خاطر قرار داشتن در تابستان وافزایش دمای هوا که منجر به استفاده مدام از انواع کولر می شود، طبیعی است اما رقم صورتحساب‌ها به گونه ای افزایش یافته که این طبیعی بودن را زیرسوال برده است.

خواست عمومی این است که شرکت توانیر، شرکت‌های آب و فاضلاب، وزارت نیرو و دولت بدون متوسل شدن به توضیحات پیچیده وگیج کننده که بسیاری از شهروندان ممکن است خیلی متوجه آن نشوند، به گونه‌ای ساده وهمه فهم علت افزایش غیرمتعارف در صورتحساب های برق و آب را توضیح داده وبه اصلاح آن اقدام کنند.

نخستین توضیحی که دراین خصوص باید به مردم داده شود احتمال دستکاری وکاهش الگوی مصرف آب وبرق است. سوال این است که این الگودر سال قبل به ازای هر نفر چقدر بوده وبرای سال جاری میزان آن کاهش یافته یا خیر؟

 این توضیح از این رو ضرورت دارد که ظنی وجود دارد که دولت با کاهش  مقداری الگوی مصرف، زمینه خروج بخش بزرگی از مصرف کنندگان از محدوده الگو ودرنتیجه، افزایش قیمت آب وبرق آنها رافراهم کرده باشد. همچنین دولت باید توضیح دهد الگوهای مصرف تعیین شده برای آب و برق مصرفی مردم تا چه حد با ضروریات یک زندگی عادی تطابق دارد.

به عنوان نمونه، این الگو چقدر از مصرف برق متعارف یک منزل مسکونی ۸۰ متری را پوشش می دهد و آیا این گونه نیست که صرفا با کارکردن یک یخچال،تایمر تلویزیون وچند لامپ عادی،با نخستین روشن کردن کولر، الگوی مصرف به پایان رسیده وشخص دررده پرمصرف ها قرار گیرد ومجبور به پرداخت قبض نامتعارف شود؟

توضیح دادن شفاف و قانع‌کننده این پرسش‌ها به نمایندگان رسانه‌ها، دولت را از این ظن مبرا می‌کند که با هدف جبران بخشی از کسر بودجه یا اهداف مالی دیگر، عامدانه دست به افزایش قیمت آب و برق زده و به نوعی مردم را سرکیسه …