وی ادامه داد: مشخصاً از زمان ظهور این پدیده که به نظر میرسد به چین و دوران کرونا بازمیگردد، سرمایهگذاران و پلتفرمهای تولید متوجه نوعی خلا در تماشای آثار تصویری شدند؛ از یک طرف حضور مخاطب در سالنهای سینما با مسئله مواجه بود و از طرف دیگر، مخاطبی شکل گرفته بود که در این دنیای پرسرعت، زمانهای خالی و سوخته زیادی در مسیر رفتوآمد یا میان فعالیتهای روزمره خود دارد.
اشرفیزاده افزود: به نظر میرسد پلتفرمها به این فکر کردند که میتوان این زمانهای خالی را به فرصتی برای تولید و کسب درآمد تبدیل کرد. این اتفاق به نظر میرسد از چین شروع شد و بعد با بازخورد بسیار خوب مخاطبان، به کشورهای دیگر هم راه پیدا کرد و حالا به عنوان یک پدیده نوظهور به ایران رسیده است؛ هرچند هنوز پاسخ دقیق مخاطب ایرانی به آن را نگرفتهایم، اما تلاشهای جدی در این حوزه در حال انجام است.
این کارگردان سینما با اشاره به تغییر سبک زندگی و عادات مخاطبان امروز بیان کرد: فکر میکنم سرعت گرفتن ریتم زندگی و مخاطبی که به اسکرول کردن در شبکههای اجتماعی عادت کرده و زمان زیادی ندارد، در شکلگیری این نوع روایتها مؤثر است. ممکن است برای چنین مخاطبی حتی خواندن یک کتاب دشوار باشد و در خستگیهای روزانه، تماشای سریالهای تلویزیونی یا رفتن به سینما نیز به دلایل مختلف، از جمله شرایط اقتصادی، با مسئله مواجه شود.
وی تأکید کرد: با این حال، انسان همچنان به قصه نیاز دارد و خوراک داستانی میخواهد. همانطور که از زمان پیدایش آتش، انسانها دور هم مینشستند و برای یکدیگر قصه تعریف میکردند، امروز هم با شکلهای جدیدی به دنبال قصه هستند. به نظر میرسد میکرودرام نیز یکی از شکلهای روایت برای انسان امروز است؛ انسانی که با شتاب زیادی زندگی میکند.
تمرکز بر ساختار و روایت
اشرفیزاده درباره محورهای مورد بحث خود در کارگاهی که برای جشنواره ریلیمو طراحی شده است، گفت: به هر حال فرصت و امکان جدیدی برای صحبت کردن درباره این پدیده وجود دارد. شاید من کمی زودتر از دوستانی که قرار است مخاطب این ورکشاپ و پنل باشند، با این پدیده مواجه شدهام و درباره آن تعمق کردهام، چون هنوز موضوعی ناشناخته است.
وی ادامه داد: فکر میکنم در وهله نخست باید درباره خود این پدیده، تبارشناسی و ویژگیهای آن صحبت کرد تا دوستان با آن آشنا شوند. بخش دیگر صحبت من طبیعتاً درباره ساخت اثر برای جشنواره ریلیمو است و این موضوع که چطور میتوان اثری را با این شیوه تولید کرد که بهتر دیده شود.
این نویسنده و کارگردان سینما در پایان گفت: سعی میکنم تمرکز گفتوگو را روی همین دو بحث قرار دهم؛ ابتدا خود میکرودرام، تاریخچه و ویژگیهای آن و سپس شیوه روایی. من چون نویسنده و کارگردان هستم، ترجیح میدهم بیشتر درباره ساختار و روایت، صحبت کنم و بعد به این موضوع بپردازم که با چه ترفندهایی میتوانیم این آثار را موفقتر تولید کنیم.
